เช้าวันจันทร์ พี่เหมยเดินเข้ามาที่ออฟฟิศด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม อารมณ์ดีจนพนักงานหลายคนต้องหันมามอง เธอทักทายทุกคนที่เดินผ่านด้วยความสดใสและเบิกบาน ราวกับว่าโลกทั้งใบเป็นสีชมพู
“สวัสดีจ้ะทุกคน! ทำงานกันให้เต็มที่นะ” พี่เหมยพูดเสียงใส ขณะเดินผ่านโต๊ะพนักงานบางคน
พนักงานทุกคนต่างพากันมองหน้ากันด้วยความแปลกใจ เพราะปกติพี่เหมยเป็นคนที่เรียบร้อย สุขุม และไม่ค่อยแสดงอารมณ์ออกมาแบบนี้
แพรที่นั่งอยู่ข้างเนยกระซิบเบาๆ
“พี่เหมยกินยาลืมเขย่าขวดปะวะ?”
เนยหัวเราะเบาๆ ก่อนจะกระซิบตอบ
“ไม่รู้ดิ อารมณ์ดีอะไรเบอร์นั้น สงสัยจะโดนเจคหลอกจนเคลิ้มแน่เลย”
“หรือว่าเมื่อคืนนี้พี่เหมยไปเดทกับคุณเจคอีก?” แพรแซวต่อด้วยแววตาล้อเลียน
เนยยิ้มมุมปากพร้อมพยักหน้า
“ชัวร์ ยิ้มหน้าบานซะขนาดนั้นคงไม่ใช่แค่เดทธรรมดาแล้วล่ะ” เธอพูดพลางทำท่าทางเลียนแบบการยิ้มของพี่เหมย
แพรหัวเราะขำกับท่าทางของเนย
“แหม ถ้าแบบนั้นจริง พี่
