หยุนเซียงรีบเข้าห้องมา นางวิ่งเข้ามาพร้อมน้ำตาที่ไหลริน นางเป็นอะไรไปนะ เหตุใดจึงเสียใจเช่นนี้ เสี่ยวลู่ที่ยืนรอรับนางอยู่หน้าประตูกลับตกใจ
"คุณหนู เป็นอะไรไปเจ้าคะ "
"เสี่ยวลู่ ห้ามให้ใครเข้ามารบกวนข้า!"
"เจ้าค่ะ "
หยุนเซียงเข้ามารีบอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า นางรู้สึกปวดไปทั้งเนื้อตัว โดยเฉพาะตรงที่เขาตบเข้ามา มันช่างเจ็บปวดไปจนถึงขั้วหัวใจเลยทีเดียว ความเมื่อยล้า ทำให้นางอยากจะนอนพักเหลือเกิน นางค่อยหลับไป
ประตูถูกเปิดเข้ามาอย่างเบามือ เขานั่งลงข้างๆ เพ่งพิศมองนางอย่างตั้งใจ รอยเขียวช้ำบนใบหน้าขาวเนียนเกลี้ยงของนาง เขารู้สึกผิดยิ่งนัก เขามันบ้าไปเองที่ไม่ถามนางเสียก่อนว่า เกิดเหตุอันใดขึ้น
เขาหยิบยาออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วเปิดฝา ค่อยๆทาลงไปบริเวณที่เขียวช้ำ ในขณะที่นางนั้นหลับอยู่ ดูไปดูมาก็ช่างเหมือนเด็กน้อยเสียเหลือเกิน นิ้วเบาของห้าวเฉินแตะลงไปที่ใบหน้าบริเ
