ในวันต่อมา ห้าวเฉินต้องออกไปราชการกับฮ่องเต้ ไม่รู้ว่าจะได้กลับวันไหน เขาต้องรีบออกไปแต่เช้าเลยไม่ได้ร่ำลาหยุนเซียง เพราะไม่อยากจะรบกวนเวลานอนของนาง ไปครั้งนี้คงหลายวัน เขาคิด
หลังจากที่ห้าวเฉินออกไป ในช่วงสายหยุนเซียงตื่นขึ้นมา วันนี้นางจะไปปักชุดให้กับแม่ทัพ ที่ศาลาระลึกรัก นางซื้อผ้ามามากมาย เดิมทีก็ทำอะไรไม่เป็น ดีที่เสี่ยวลู่นางเก่งและสอนหยุนเซียงทุกอย่าง วันนี้นางจะตั้งใจ
"คุณหนู ท่านแม่ทัพไปหลายวัน ไม่รู้ว่าจะกลับวันใด "
"อืม..กว่าแม่ทัพจะกลับข้าคงปักชุดให้เขาได้หลายชุด " นางพูดไปพลางปักผ้าไป
"อืม..แย่จังเลยเจ้าคะ คุณหนู ท่านแม่ทัพไม่อยู่แบบนี้คุณหนูของเสี่ยวลู่คงเหงาแย่ "
"อืม..มันก็จริงของเจ้า หากวันใดข้าไม่มีเขา และเขาไม่มีข้า ..วันนั้นจะเป็นอย่างไรกันเล่า " หยุนเซียงวางผ้า แล้วมองทอดออกไปยังสระบัวที่มีดอกบัวบานเต็มสระ
"คุณหนูเจ้าคะ ไม่มีใครได้อย่างไร
