Chapter 12

2062 Words

EnjoyReading:) Ellaiza's POV 3 years later Tatlong taon na ang nakakalipas. Hindi ko akalain na matatagalan bago ako makabangon at kailmutan ang sakit. "Namiss ko ang pilipinas, Naneng!" Masayang sabi ni Nanay Agnes kaya napangiti ako. Katulad ni Nanay Agnes. Ako din! Namiss ko ang hangin na punong puno ng usok dito sa pilipinas! Namiss ko talaga! Tatlong taon din kaming nawala dito at nanirahan pansamantala sa Japan. Kahit na sobrang ganda ng Japan. Hindi ko kalilimutan ang pilipinas. Bukod tanging tirahan ko. Isa lang ang masasabi ko, habang naniniharan kami sa Japan. Ang hirap... Mabigat sa loob nito mga nakaraang taon. Lalo na't labag sa loob mo ang manirahan doon. Gugustuhin ko naman manirahan sa pilipinas kahit na dito sa bansang ito ako naghirap. Mahirap magmove on, lal

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD