"ช่วยเปิดห้องให้เธอด้วย"ธีรภัทรเอ่ยบอกผู้จัดการทันทีเมื่อเขาเดินเข้ามาในตัวโรงแรมแล้ว
"ได้ครับ"ผู้จัดการเอ่ยตอบออกมาพร้อมมองไปที่ไอเดีย
"คงไม่คิดจะนอนด้วยกันใช่ไหม"ธีรภัทรมองหน้าไอเดียสลับกับคนตัวเล็ก
"หนูขอ......"
"ไม่ได้ ฉันไม่ให้นอน"ธีรภัทรดึงคนตัวเล็กเดินตามเข้าไปทันทีโดยไม่สนใจสายตาที่เธอใช้มองเพื่อนเลยแม้แต่นอน ทำให้ไอเดียอดยิ้มตามไม่ได้
'ชีวิตเรามันโคตรเหมือนกันเลยว่ะ'ไอเดียเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาแล้วเดินตามผู้จัดการโรงแรมไป
"หนูขอนอนกับไอเดียไม่ได้หรอคะ"
"จะไปนอนทำไมไอเดียนอนคนเดียวได้เธอโตแล้ว"ธีรภัทรเอายออกมาอย่างดุๆเพราะคนตัวเล็กงอแงไม่หยุด
"แต่เพื่อนหนูมีปัญหาอยู่นะ"
"ถ้าไม่หยุดแล้วยังพูดไม่รู้เรื่องเดี๋ยวเธอจะไม่ได้นอน"คำพูดที่ดูเหมือนไม่มีอะไรแต่คนที่รู้ความหมายในสิ่งที่เขาพูดก็หยุดการกระทำทั้งหมดทันที
"ก็แค่เนี่ย เดี๋ยวฉันไปอาบน้ำก่อนแล้วไม่ต้องคิดหนีด้วยไม่งั้นเ
