ในช่วงเช้าของวันเสียงที่คุ้นเคยดังอยู่ที่นอกรั้วบ้านของหนมผิง ยังคงดังอยู่ต่อเนื่อง
"ผิง....ฉันเรียกแกนานแล้วนะ"
"เอ่อรู้แล้วรู้แล้ว"หนมผิงตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงียเพราะเสียงของเพื่อนสนิท
"แกมันเช้ามากเลยนะแก"หนมผิงเปิดประตูบ้านให้ไอเดียเสร็จก็เดินเข้ามาในบ้านทันที
"ก็ชั้นนอนไม่หลับอ่ะแก"ไอเดียที่คุยกับเจ้านายเสร็จก็ไม่ได้นอนต่อในตลอดทั้งคืน
"แกไม่เหนื่อยหรอว่ะ....ฉันไม่สนฉันง่วงจบนะ"หนมผิงเดินขึ้นชั้นบนเพื่อไปนอนต่อไม่ทันได้สังเกตคนที่มาใหม่ที่เดินเข้ามาในบ้าน
"เธอคงจะยังง่วง"
"คุณธีร์"ไอเดียเอ่ยออกมาอย่างตกใจไม่น้อย
"ผมเอง ทำไมหรอ"
"เอ่อเปล่าค่ะ แค่ฉันอยากรู้ว่าเรื่องที่คุณใช้หนี้ให้ฉันคุณจะให้ฉันคืนให้คุณยังไงแบบผ่อนจ่ายได้ไหมคะ"ไอเดียเอ่ยถามออกไปเพราะเธอเครียดเรื่องนี้จนนอนไม่หลับ แล้วไหนเขาจะมาส่งให้เจ้านายเรียนต่อจนจบอีก
"เรื่องนี้ฉันยังไม่ได้คิด"
"แล้วคุณจะเอายังไงคะ"
"ไปเรียนไป เดี๋ยวให้ไต้ฝุ่นไปส่ง"ธีรภัทรเอ่ยออกมาอย่างตัดรำคาญกับคนตัวเล็กที่ไม่เลิกถามเขาสักที ไอเดียที่เห็นคนตัวโตอารมณ์ไม่ดีเธอเลยเดินเลี่ยงออกไปข้างนอกเพราะเธอเคยได้ยินเรื่องนิสัยของเขาอยู่บ้างถ้าไม่พอใจอะไรขึ้นมามันจะมีปัญหาเปล่า
ในช่วงสายของวันหนมผิงที่ตื่นขึ้นมาก็เลือกทำธุระส่วนตัวก่อนที่จะเดินลงมาชั้นล่างของบ้าน บ้านเธอไม่ถือว่าหลังเล็กเลยแม้แต่น้อยบ้านเธอใหญ่กว่าบ้านของไอเดียด้วยซ้ำแต่มันเป็นสมบัติชิ้นเดียวที่พ่อเธอทิ้งไว้ให้เธอกับน้องก่อนท่านจะเสียชีวิตด้วยอาการเส้นเลือดในสมองแตก หลังจากได้รับรู้สิ่งที่แม่ตัวเองได้ทำลงทำให้พ่อเธอรับไม่ได้จนเส้นเลือดในสมองแตกและเสียชีวิต ดีที่แม่เธอเลือกที่จะทิ้งพวกเธอไว้โดยไม่เอาเงินหรืออะไรติดตัวไปเลย แต่นั้นมันคงดีกว่านี้ถ้าเธอเลือกที่จะดูแลพวกเธอต่อ ทำให้หนมผิงต้องดูแลเลี้ยงน้องสาวด้วยตัวเธอเองมาเกือบ5ปีเต็ม
"ยัยตัวเล็กจะเป็นยังไงบ้างเนี่ย"หนมผิงเอ่ยออกมาลอยในขณะที่เธอกำลังเดินลงบันไดชั้นสุดท้ายของบ้าน
"ยังไม่ฟื้นแต่ไม่มีอะไรหน้าเป็นห่วง"
"คุณ.....มาตั้งแต่ตอนไหนคะ"หนมผิงเอ่ยถามคนที่นั่งอยู่ที่โซฟารับรองของบ้านพร้อมทั้งไอไพดและแฟ้มเอกสารอีกจำนวนหนึ่ง
"มาตั้งแต่เธอขึ้นไปนอนอีกรอบ"
"แล้วทำไมไม่เรียกหนูคะ"หนมผิงเอ่ยออกมาอย่างรุ้สึกผิดที่ทำให้คนอื่นรอเธอแล้วยิ่งเป็นคนที่มีพระคุณกับเธอด้วยยิ่งแล้วใหญ่เลยก็ว่าได้
"ชั่งมันเถอะ....เตรียมตัวจะได้ออกไปกินข้าวแล้วจะได้ไปดูน้องสาวตัวเองด้วย"
"ค่ะ"หนมผิงทำตามที่เขาพูดแบบไม่ดื้อรั้นแม้แต่น้อยเพราะเธอก็อย่าไปดูน้องสาวตัวเองแล้วว่าเธอเป็นยังไงบ้าง
"ว่าไงไอเดีย"หนมผิงที่กำลังเดินเข้ามาภายในโรงพยาบาลก็เอ่ยขึ้นหลังรับสายของไอเดีย
'แกอยู่ไหน'
"โรงพยาบาลอ่ะมีไรเปล่า"
'อยู่กับใคร'
"คนเดียวซิจะให้อยู่กับใคร"หนมผิงตอบออกไปตามตรงเพราะธีรภัทรเขาต้องไปทำงานต่อเขาเลยไม่ได้เข้ามาในโรงพยาบาลพร้อมกับเธอ
'เออรอแปปหนึ่งนะ'ไอเดียกดวางสายไปเพียงไม่นานเธอก็เดินเข้ามาภายในโรงพยาบาลที่หนมผิงยืนรออยู่
"ไปไหนมาเนี่ย"ไอเดียเอ่ยถามเพื่อนเพราะที่เธอถือดูเหมือนเธอไปห้างมาก่อนที่จะมาที่นี่และที่สำคัญถูกที่หนมผิงถือล้วนเป็นแต่ของแบรนด์ดังไป
"ไปกินข้าวกับคุณธีร์มา....ว่าแต่ที่แกดูแปลกๆเนี่ยเป็นอะไร"
"คือเมื่อเช้าเนี่ยหลังจากแกไปนอนต่อฉันก็เจอคุณธีร์เขาอยู่ที่บ้านแกแล้วแถมดุด้วยเมื่อเช้า แต่เรื่องเนี่ยไม่สำคัญเท่ากับเรื่องของเขาโดยตรง"
"เรื่องอะไร"
"เขาเป็นลูกชายของเพื่อนพ่อแก และน้องชายเขาก็เป็นหมอประจำตัวของหนมชั้นคนปัจจุบันด้วย"ไอเดียที่ไปทราบเรื่องนี้มาจากเพื่อนที่คณะก็เอ่ยบอกหนมผิงอย่างตั้งใจแต่หนมผิวกลับไม่เป็นประโยชน์จากข้อความของเพื่อนเธอเลย
"แล้วแกจะบอกอะไรฉัน"
"คุณธีร์อ่ะ เข้าเป็นคนที่โลกส่วนตัวสูงงงงมากของมากๆๆอ่ะแกแล้วอยู่ดีเขามายุ่งวุ่นวายกับแก เขาเนี่ยเปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่นเลยนะ"
"ความเผือกของแกเนี่ยขั้นสิบจริงๆ"หนมผิงเอ่ยแล้วเดินไปที่ลิฟต์ของโรงพยาบาลทันที
"แต่เขามีคู่หมั้นแล้วนะเว้ย....ฉันกลัวเขามาหลอกแก"ไอเดียเอ่ยออกมาเพราะความเป็นห่วงเพื่อน
"แล้ว....แกฉันรับเงินเขามาเพราะหนมชั้น และฉันต้องหาให้เขาคืนไม่ใช่เอาของเขามาฟรีๆ"
"ฉันขอโทษ....ฉันแค่เป็นห่วงแก"
"ถ้าแกจะห่วงฉันนะแกห่วงตัวะองเถอะเงิน5แสนเลยนะ"หนมผิงพูดเพื่อเตือนสติเพื่อนของตัวเองที่ดูเหมือนลืมเรื่องของตัวเองไปซะสนิท
หนมผิงกับไอเดียไม่ได้เอ่ยคุยอะไรกันจนทั้งคู่เดินเข้ามาที่ห้องพักของหนมชั้นที่ตอนนี้มีทั้งหมอประจำไข้และพยาบาลกำลังตรวจอาการของเธออยู่
"หมอขอทราบรายละเอียดของคนไข้หน่อยได้ไหมครับ"หมอเอ่ยถามออกมาหลังจากเขาตรวจอาการของคนไข้จนเสร็จแล้ว
"ค่ะ"
"คุณอัญชลีเธอเริ่มมีอาการป่วยก่อนที่จะมาตรวจโรงพยาบาลนานยังครับ"
"เกือบ6เดือนค่ะ เธอมักจะบ่นว่าปวดหัวบ่อยๆแต่เธอก็บอกแค่ว่าเธออาจจะอ่านหนังสือมากไป"หนมผิงมองหน้าน้องสาวแล้วตอบออกมาตามความจริง
"แล้วคุณพ่อกับคุณแม่เธอล่ะครับ"
"พ่อเสียแล้วคะแม่ก็ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหน"หนมผิงเอ่ยตอบพร้อมยิ้มให้กับหมอนนทภัทร
"ผมเสียใจด้วยนะครับคุณเป็นพี่สาวเธอใช่ไหมครับ"
"ค่ะ"
"แล้วเรื่องค่าใช้จ่ายคุณสะดวกไหมครับ"
"ถ้าไม่สะดวกหมอจะจ่ายให้เพื่อนหนูหรอคะ"ไอเดียเอ่ยออกมาอย่างกวนหมอหนุ่ม
"ผมจะเคลียร์ค่าใช้จ่ายให้ก่อนครับ ถ้าทางคุณไม่พร้อม"
"ไม่เป็นไรค่ะ หนูมีจ่ายให้น้องสาวค่ะ ขอบคุณคุณหมอมากนะคะ"หนมผิงยกมือไหว้ขอบคุณหมอ
"ไม่เป็นไรครับ เดียวรอดูอาการคนไข้หลังจากนี้อีก3-5วันผมจะแจ้งให้ทราบนะครับว่าจะต้องผ่าตัดอีกรอบไหม"
"ค่ะ"หนมผิงตอบออกไปแล้วยิ้มให้เขาอย่างจริงใจ
"งั้นหมอขอตัวก่อนนะครับ"
"สวัสดีค่ะ"ทั้งไอเดียและหนมผิงเอ่ยออกมาพร้อมยกมือไหว้อีกครั้ง