ตอนที่ 3. อยู่ตรงหน้าแท้ ๆ
1025 Words
คลั่งไคล้เด็กเนิร์ด
ตอนที่ 3. อยู่ตรงหน้าแท้ ๆ
“น้องครับ ทำไมเงียบ”
แพททริคถามทั้งที่ยังยื่นมือให้ สายตาชายหนุ่มที่มองหญิงสาวตรงหน้าไม่สามารถคาดเดาว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่นั่นเอง
"น้องครับ พี่เรียก ได้ยินไหม" แพททริคเอ่ยถามอีกครั้งหนึ่งเมื่อเห็นว่าหญิงสาวตรงหน้ายังคงเงียบอยู่อย่างนั้น
และนั่นทำให้มะลิถึงกับหลุดออกมาจากภวังค์ที่เธอมัวแต่เคลิบเคลิ้มและเพ้อฝันอยู่เพียงลำพัง
“อ่อ ไม่เป็นไรค่ะ”
มะลิตอบและยิ้มหน้าแหย ๆ ก่อนมองดูมือของแพททริคที่ยื่นมาให้เธอได้จับเอาไว้
ครั้นพอจะยื่นมือไปจับแต่ก็ไม่กล้า ด้วยเป็นเพราะว่าสภาพของเธอในตอนนี้น้้นดูแทบไม่ได้เลย
แต่พอเห็นว่าแพททริคพยักหน้าให้ มะลิค่อย ๆ ยื่นมือไปจับมือชายหนุ่ม แต่พอจังหวะที่ดึงมือขึ้นมานั้นเพราะไม่รู้ว่าน้องตัวเล็กเกินไปหรือว่าพี่ออกแรงมากเกินไปเลยทำให้ตัวของมะลิมาแนบกับอกกว้างของแพททริค
“ขอโทษค่ะ”
มะลิรีบบอกและผละออกแต่ว่าแพททริคยังคงจับมือเอาไว้สองสายตาผสานกัน ทำเอาหัวใจดวงน้อย ๆ ของมะลินั้นสั่นไม่เป็นท่าเรียกได้ว่ามันเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาก็เป็นได้ ด้วยความตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
“ต่อไประวังหากล้มบ่อย ๆ เกิดแว่นแตกขึ้นมาจะลำบากนะวันหลังลองใส่คอนแทคเลนส์ดูนะจะได้ไม่มีปัญหาอะไรต้องป้องกันตัวเองไว้มั่งนะ” แพททริคแนะนำมะลิเพราะเห็นว่าตั้งแต่เจอกันนั้น น้องปีหนึ่งคนนี้ดูจะล้มบ่อยมาก
พูดจบชายหนุ่มก็ปล่อยมือออกมะลิได้แต่พยักหน้าเบา ๆ
"ค่ะพี่" มะลิตอบออกมาด้วยความดีใจที่ชายหนุ่มที่เธอแอบชอบมานานแรมปี ไม่สิหลายปีเลยก็ว่าได้มายืนคุยกับเธอตรงนี้
“ว่าแต่เราเจอกันสองครั้งแล้วพี่ยังไม่รู้จักชื่อเราเลย”
แพททริคถามหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า
“มะลิค่ะ หนูชื่อมะลิ”
มะลิตอบแบบตะกุกตะกัก
“อ่อ ชื่อมะลิ คงหอมมากสินะ ว่าแต่มะลิหาพี่รหัสเจอหรือยังละ แล้วโค๊ดที่ได้คืออะไรแอบถามพี่ได้นะเผื่อรู้พี่จะบอกให้”
แพททริคเอ่ยถามและนั่นทำเอามะลิถึงกับหน้าแดงขึ้นมาทันที
อีกทั้งสายตาเจ้ากรรมดันก้มต่ำไปมองเป้ากางเกงของพี่เขาอีก โธ่มะลิ อยากจะบ้าตาย
“ว่าไงคะทำไมหน้าแดงไม่สบายหรือเปล่า”
แพททริคยังคงถามด้วยความห่วงใย แต่มะลิไม่ตอบ
“ขอตัวนะคะ”
มะลิรีบเดินกึ่งวิ่งออกไปทันที และระหว่างที่วิ่งออกไปนั้นได้แต่คิดในใจว่าใครมันจะกล้าบอกว่าได้โค๊ดอะไร บ้าที่สุด หล่อ รวย กรวย ใหญ่ 65/185/69
เมื่อหลบมาที่ลับตาคนแล้วมะลิถึงกับนั่งถอนหายใจออกมาเพราะความเหนื่อย
เพราะไม่คิดว่าการที่เธอได้มาเจอกับคนที่แอบชอบมาตั้งแต่เด็กมันจะเหนื่อยขนาดนี้ เมื่อก่อนได้แค่เพ้อฝันไปวัน ๆ แต่ในตอนนี้เจอตัวเป็น ๆ อยู่ตรงหน้าไหนจะได้พูดคุย จับมือ อีกทั้งเมื่อกี้พี่เขายังกอดเอวเราอีก
หัวใจจะวายมะลิคิดไปก็ยิ้มไปไม่ต่างอะไรกับคนบ้า
เมื่อตอนที่เป็นเด็กในวัยมัธยมนั้นเธอเคยเห็นแพททริคเพราะว่าเขาเป็นนักเรียนโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งที่ฮอตมาก บังเอิญว่าวันนั้นที่โรงเรียนมีงานแข่งกีฬาเพื่อเชื่อมความสามัคคี และบังเอิญว่าเธอได้เห็นแพททริคมาแข่งกีฬาไม่ว่าสาวน้อย สาวใหญ่ต่างกรี๊ดกร๊าดเขาดังลั่นสนาม
และนั่นทำให้มะลิได้รู้จักกับแพททริคในมุมของเธอเพียงลำพังก่อนจะตามติดเขาทุกทางยิ่งกว่าสต๊อกเกอร์เสียอีก
ตลอดเวลาเธอจะคอยตามหาและชื่นชมชายหนุ่มอยู่ในมุมเล็ก ๆ ของเธอเท่านั้น กระทั่งเธอได้รู้ว่าพี่แพททริคได้มาศึกษาที่นี่เธอจึงเลือกที่จะสอบที่นี่เพียงที่เดียวเท่านั้น และแน่นอนว่าเรื่องนี้มีเพียง หนูเล็กเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้
แต่เพราะว่าเธอไม่ค่อยมีความมั่นใจในตัวเอง อีกทั้งยังใส่แว่นหนาเตอะอีกและไม่ค่อยมีความมั่นใจในตัวเองสักเท่าไหร่ เลยไม่ค่อยกล้าที่จะบอกพี่แพททริคว่าเธอชอบเขามาตั้งนานหลายปี
มะลินั่งเหม่อลอยและได้แต่ถอนหายใจอยู่อย่างนั้นก่อนจะรีบลุกขึ้นแล้วเดินกลับไปที่ตึกอีกครั้งเพื่อจะได้เข้าเรียน
เวลาที่ผ่านมานานหลายอาทิตย์แล้วนั้นแต่ว่ามะลิก็ยังไม่สามารถตามหาพี่รหัสได้สักที
“ไปเรียนได้แล้วเธอ มานั่งเหม่ออะไรอีกแล้ว นี่ฉันเห็นว่ารุ่นพี่บอกว่าถ้าอยากรู้ว่าพี่รหัสเป็นใครล่ะก็ให้ไปที่ด้านหลังห้องน้ำชายตอนหลังเลิกเรียนจะได้รู้ว่ารหัสแต่ละคนคืออะไร”
“ทำไมต้องห้องน้ำชายละแก”
“ก็เหมือนเป็นแหล่งมั่วสุ่มยังไงละแก มันไม่ได้มีแค่ผู้ชายนะทุกคนก็ไปอยู่รวมกันเหมือนไปทำความรู้จักกันเท่านั้นแหละ”
“ไม่หรอกฉันไม่ไป ถ้าไม่รู้ว่าพี่รหัสคือใครแล้วต้องโดนทำโทษฉันยอม ฉันไม่อยากไปมั่วสุมแบบนั้นมันไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่”
“ตามใจแต่ว่าพี่แพททริคก็อยู่ที่นั่นนะ แกไม่อยากไปหรอกเหรอหรือยังไง” หนูเล็กเอ่ยถามออกมาหน้าตาเฉย
..........................
ฝากกดใจ เก็บเข้าชั้น และกดติดตามด้วยนะคะ
จะได้ไม่พลาดทุกการอัพเดทค่ะ
- Writer
