"มันเยอะไปนะนุ่น"
"ทานไปเถอะค่ะ นุ่นตั้งใจตักให้คุณปาล์มเลยนะคะ อ้าม..." เพราะหน้าตาตอนที่ปองกานต์อ้าปากกว้างๆ และเขี้ยวข้าวคำโตๆ มันดูตลกมาก ดังนั้นญาดาจึงอดขำไม่ได้
"คิกๆ" เธอหัวเราะเบาๆ ในขณะที่กำลังมองหน้าตาตอนเขี้ยวข้าวคำโตๆ มันทำให้ความหล่อของเขาหายไปในทันที เหลือแต่ความตลก
"แกล้งพี่เหรอ ตัวแสบ" เขารู้ตัวแล้วว่ากำลังโดนแกล้ง
"เปล่านะคะ มาทานต่อเถอะค่ะ" คราวนี้หญิงสาวนึกสนุกขึ้นมาโดยการตักพริกที่อยู่ในถ้วยพริกน้ำปลามาซะเยอะ และก็ตักข้าวใส่ช้อนนิดหน่อยเพื่อไม่ให้เห็นพริก เธอทำแบบนี้ตอนที่ปองกานต์เผลอ
"ทานต่อสิคะ" คนที่โดนแกล้งหันมาทานต่อพอเห็นว่าคราวนี้เธอตักข้าวน้อยลง เขาก็มีสีหน้าที่ดีขึ้นก่อนจะเก๊กหน้าหล่อทำตาเป็นประกายเพื่ออ่อยเหยื่อ แต่ในระหว่างที่ลังเคี้ยวอาหาร...
"ซี๊ด...เผ็ด เอาพริกมาทั้งสวนเลยใช่มั้ยเนี่ย"
"คิกๆ" เธอปิดปากหัวเราะอีกแล้ว พอปองกานต์หันไปมองที่ถ้วยพริ
