คุณหญิงมณีเดินทางกลับบ้านในช่วงเย็นๆ เพราะต้องกลับไปดูแลสามีและปองกานต์ก็จะมาช่วยคุณพยาบาลนิดดูแลญาดาในช่วงเย็น เขาอยากจะมาหาเธอทั้งๆ ที่ก็ยังไม่แน่ใจว่าหญิงสาวจะยอมพูดด้วยไหม
"ฮัลโหล ปาล์มจะมาหานุ่นตอนเย็นใช่มั้ย"
'ใช่ครับ' สองแม่ลูกโทร.คุยกัน ในขณะที่คุณหญิงกำลังเดินไปยังที่จอดรถ
"แม่มีเรื่องดีๆ จะบอกด้วยแหละ ตอนนี้นุ่นดีขึ้นแล้วนะกินข้าวได้เยอะขึ้นเลย ยอมคุยกับแม่แล้วด้วย"
'ดีีจังเลยครับ ถ้าเขายอมคุยกับผมด้วยก็ดีสิ' ปองกานต์ก็ปรารถนาให้ญาดายอมคุยกับเขาสักคำ เพราะสามวันที่่ผ่านมานอกจากพยาบาลนิดหล่อนก็ไม่คุยกับใครเลย
"อันนั้นปาล์มก็ต้องให้เวลานุ่นหน่อยนะลูก ที่นุ่นยอมคุยกับแม่ก้เพราะแม่ดันพูดเรื่องที่บัวมันขายนุ่นให้แม่ นุ่นไม่พอใจก็เลยพูดขึ้นมาแล้วก็ร้องไห้ด้วย ตอนแรกแม่ก็ใจไม่ดีแล้วแหละ ไม่อยากเห็นมันร้องไห้เลย แต่แม่ก็ร้องไห้ไปกับมันด้วยเพราะแม่สงสารแล้วก็รู้สึกผิดกับสิ่งที่เ
