"นุ่น!" พอวิ่งเข้าไปที่เตียงปองกานต์ก็เรียกชื่อหญิงสาวที่นอนกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดพยายามดิ้นไปดิ้นมาและร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างหนัก
"ฮือๆ ทำไม...นุ่นบอกให้ฆ่านุ่นให้ตายแล้วคุณจะช่วยนุ่นไว้ทำไม ฟื้นมาแล้วนุ่นก็ต้องมาตายทั้งเป็นแบบนี้ ฮือๆ" เธอเจ็บมาก สาหัสทั้งร่างกายและจิตใจ เจ็บจนแทบจะขยับร่างกายไม่ได้ ปองกานต์พูดอะไรไม่ออกมานอกจากสงสารผู้หญิงคนนี้จับใจ เธอต้องเจ็บปวดกับชีวิตบัดซบของตัวเองมากขนาดไหน ที่ถึงขั้นต้องร้องขอความตายขนาดนี้ ถึงจะรอดตายมาแล้วก็ยังจะอยากตายอีก
เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! ตุบ! กรี๊ด!
"อีXXXบัว!"
"อีXXXคุณหญิง!" เสียงทะเลาะวิิวาทตบตีของคุณหญิงมณีกับบุษบาดังขึ้น ทั้งสองตบตีและดึงผมกันไปมาอย่างไม่มีใครยอมใคร เป็นห่วงญาดาก็เป็นห่วงแต่เขาก็ต้องออกไปห้ามศึกของคนข้างนอกก่อน เหตุการณ์ตอนนี้จึงวุ่นวายมากจนทำเอาสองพ่อลูกหัวหมุนปรับอารมณ์กันไม่ทัน
"คุณพ่ออยู่ในนี้แหละครับ เดี๋ยวผมอ
