ก๊อกๆ แกร๊ก! เสียงเคาะประตูดังขึ้น และประตูห้องก็ถูกเปิดในไม่กี่วินาทีต่อมา ญาดาที่กำลังกลัวเสียงฟ้าร้องรู้สึกดีใจมากเพราะในที่สุดก็จะมีคนมาคอยอยู่เป็นเพื่อนเธอในเวลาที่กำลังหวาดกลัวแบบนี้
"พี่นิดมา...เอ๊ะ!" พอเห็นว่าคนที่เดินเข้ามาไม่ใช่พยาบาลนิดแต่เป็นปองกานต์หล่อนก็ตกใจอย่างแรง
"คะ...คุณปาล์ มาทำอะไรคะ" ตอนนี้เธอเลือกไม่ถูกเลยว่าจะกลัวอะไรดี ระหว่างเสียงฟ้าร้องกับชายฉกรรจ์คนนี้
"พี่จะมานอนเป็นเพื่อนนุ่นแทนคุณนิดเอง" ชายหนุ่มพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแต่ญาดาไม่ยิ้มด้วย
"มะ...ไม่ดีกว่าค่ะ ไปตามพี่นิดมาเถอะ" เธอปฏิเสธทันที
"จะไปตามทำไมล่ะ เป็นสามีภรรยาก็ต้องนอนด้วยกัน ถึงไม่นอนตอนนี้ต่อไปก็ต้องนอนอยู่ดี" ดูท่าทางคนพูดดูจะมีความสุขกับสิ่งที่พูดออกไป แต่ไม่ใช่กับคนฟัง...
"พูดอะไรกันคะ ใครเป็นสามีภรรยา ใครจะนอนด้วยกัน ถึงขานุ่นจะกลับมาเดินได้นุ่นก็จะไม่นอนห้องเดียวกับคุณหรอกค่ะ ออกไปได้แล้
