"คุณแม่ครับ เห็นแหวนเพชรผมมั้ย มันหายไปไหนก็ไม่รู้" เดินมาถามคุณแม่ที่ห้องนั่งเล่น
"อ้าว...มันหายไปไหนล่ะ วงล่ะตั้ง 10 ล้านเลยนะนั่น ปาล์มแน่ใจแล้วใช้มั้ยว่าหาทั่วแล้ว"
"ครับคุณแม่ ผมแน่ใจ" สองแม่ลูกร้อนใจมาก ก่อนจะพากันเรียกพวกคนใช้ไปหาแหวนเพชรและจัดการแบ่งกันค้นหาตามสถานที่ต่างๆ ในบ้าน
ที่ต้องร้อนใจขนาดนี้ไม่ใช่เพราะว่าเขาเสียดายแหวนเพชรราคาแพง แต่แหวนวงนี้มันเป็นของที่เขาซื้อเก็บเอาไว้เพื่อที่จะสวมให้ให้รสิตาในวันแต่งงานต่างหาก เขาจึงเสียดายมันมากๆ ถึงแม้งานแต่งจะต้องถูกยกเลิกแต่ใจของปองกานต์มันยังมีรสิตาอยู่เต็มหัวใจ ยังไม่สามารถเอาหล่อนออกไปจากใจได้ จริงอยู่ที่ตอนนี้ไม่ได้เสียใจเท่ากับวันแรกที่ต้องเลิกรากัน แต่จะให้ลืมคนที่เขารักมากๆ ภายในระยะเวลาอันแสนสั้นมันคงเป็นไปไม่ได้ ก็เลยกลายเป็นว่าแหวนวงนี้มันคือของดูต่างหน้าเวลาที่เขาคิดถึงรสิตาด้วย
ใช้เวลาอยู่นานในการหาแหวนเพชรแต่ก็หา
