"ละ...แล้ว นี่แฟนคุณปาล์มใช่มั้ยคะ" พอได้มองหน้าคนที่นั่งอยู่บ่นรถเข็นก็รู้สึกตื่นเต้นทันที นั่นก็เพราะคุณแหม่มรู้ว่าญาดาต้องการจะฆ่าตัวตายและพลัดตกบันได้เสียก่อนจึงได้มาตกอยู่ในสภาพที่ขาหักทั้งสองข้างแบบนี้
"ครับ อาการดีขึ้นแล้วเลยอยากจะพาไปเดินเล่น" ปองกานต์พูดส่วนญาดานั่นก็นั่งอยู่เฉยๆ นิ่งๆ ไม่มีใครดูออกเลยว่าเธอคิดอะไรอยู่ในใจ
"น้องคะฟังพี่หน่อยนะ ถึงแม้พี่จะเป็นคนนอกไม่รู้ว่าน้องเจอเรื่องหนักมากขนาดไหนถึงขึั้นที่อยากจะฆ่าตัวตาย แต่ชีวิตน่ะมันเป็นสิ่งที่มีค่ามากนะคะ คนที่ไม่อยากตายเขาก็ดิ้นรนที่จะรอด ส่วนมากคนฆ่าตัวตายเขาก็ไม่ได้มีอาการป่วยทางกายเลยแต่ป่วยทางใจ ท้อ เหนื่อย คิดว่าตัวเองไม่มีค่าเลยอยากตาย สามีของพี่ก็เหมือนกันเขาเป็นโรคร้ายแต่ก็ไม่ยอมแพ้เขาอดทนอยู่กับมัน ฮึก...แม้ว่าเขาจะเจ็บปวดทรมานมาก แต่ก็ไม่ยอมแพ้แต่สุดท้ายแล้วเราช่วยเขาจนถึงที่สุดแต่ก็ยื้อไว้ไม่ได้ ถึงเขาจะป่วยแ
