Bölüm 2.
1244 Words
Olay Günü;
Naneyi yedim mi bilmem ama adam dik dik bakıyordu .
"Şeyy ben, ben çok özür dilerim iyi misiniz"
Çatık kaşları ile yüzüme bakıyordu sadece, sanki beni duymuyordu, ya da kesin terastan ona baktığımı hatırladı aptal Zana rezil ettin kendini.
"Ben iyiyim sen iyi misin anlaşılan biraz sakarız ha"
Kaşlarını soru sorarcasına kaldırdı
"Şey ben özür dilerim isterseniz gömleğinizi temizleyebilirim sonuçta benim hatam "
Adam birkaç adım atıp yanıma yaklaştı böyle yakın durması beni tedirgin ediyordu açıkçası.
"Adın ne senin buralı mısın"
şimdide adımı soruyordu
"adım z-"
"kızım, buraya gel " eyvah babaannem şimdi niye elin oğluyla konuşuyorsun diye fırça atacak kesin.
İki tane hizmetli geldi yerdeki cam kırıklarını topladılar Ciwan hala benden bir cevap beklesede bir şey diyemedim
"Benim gitmem gerek nenem kızacak tekrardan özür dilerim hoşçakal"
" Dur bekle adını söylemedin"
Koşar adımlarla nenemin yanına gittim
"Zana sana ne dedim kızım göz önünde bulun hem o adamla ne işin var ne konuşuyordun bakayım "
Böyle diyeceğini tahmin etmiştim,
"Sorma babaanne , yanlışlıkla ona çarptım elimdeki bütün bardaklar döküldü ve adamın üstü başı battı benim yüzümden, yardım edebilecegim birşey var mı diye sordum sadece başka birşey yok"
"İyi, yanımdan ayrılma şimdi gelin ile damat gelecek Havin nerede ?"
"Şehnaz ile beraber kızların yanındaydı babaanne bi bakayım istersen "
"Bak hayde ama çabuk bul ve yanıma gelin ikinizinde valla başınıza bir iş gelse babanız yeri göğü inletir "
"tamam Fatma Sultan geliyoruz hemen"
yoldayken Şilan ile karşılaştık
"Kızım sen Ciwan ceyhanlı' ya mı çarptın valla ben sizi izlerken tansiyonum yükseldi seni hiç düşünemiyorum "
"Ayy sorma rezil oldum valla ama neyse ki nenem tam zamanında kurtardı "
Şilan yanıma sokulup imalı imalı bakışlar attı, koluyla ve omzumu dürttü .
"Nasıl ama ha bir içim su değil mi ayy düşünsene öyle bir adam kocan olacak öyle kaslı tuttuğunu koparan bir adam ,ehh Allah'tan daha ne isterim ki"
Yüzümü sertleştirdim her zaman ki Şilan işte ,
"Eh iyi ya işte koş bak Ciwan ceyhanlı' yı tarif ediyon oldu olacak birde çıkma teklifi et adama tam olsun"
Ciwan ' ın olduğu tarafa baktığımda hâlâ bana bakıyordu ve üstünü de değişmemişti .
Bana baktığını farkedince hemen bakışlarımı çevirdim .
"Yok gülüm istemez anlaşılan senin ateş çoktan Ciwan beyin bacasını sarmış baksana adama nasıl çarptıysan etkinden çıkamıyor bakışları ile seni yedi bitirdi"
ayy öyle miydi gerçekten sürekli de bana bakıyordu
"Ayyy neler düşündürüyorsun bana yok öyle bişey seni edepsiz, ateş falan çıkar aklından o tür şeyleri"
"Haha iyi madem birşey demedik"
Gelinle damat davul zurna eşliğinde geldi Anlaşılan zılgıt sesleri yükseldigine göre.
"Eyvah! senin ile konuşmaya daldım ablam nerede onu bulalım nenem kızmadan hadi çabuk "
kızlar bahçede oturmuş sohbet ediyordu
yanlarına gittiğimizde şehnaz ' da oradaydı fakat ablam yanında değildi.
"şehnaz Havin senin ile beraber değil miydi nerede ki "
"Aaa senin yanına gelmedi mi seni bulacağını söyledi hem yarım saat olmuştur o burdan gideli"
"Ne, nasıl yaani hiç yanıma gelmedi ki !"
" Hadi ya , tamam endişelenme her birimiz bir yere Baksın belki oda seni arıyordur hadi "
şehnaz konağın içine girdi Şilan mutfaga öbür birkaç kızda konağın etrafına ve farklı yerlerine bakıverdi bende arka bahçeye girdim belki ordadır diye ama oradada yoktu tam dönüp gidecektim yerdeki pırıltı dikkatimi çekti ekran gibi bir şeydi .
Hızlı bir şekilde oraya gittim telefondu yerdeki alıp ekranını açtığımda Havin' in telefonu olduğunu anladım endişe tüm bedenimi sarpa sardı tüylerim diken diken oldu bu ne demek oluyordu ki.
"Zana ,Zana !"
Arkamdan seslenen kızlara döndüm hemen yanlarına koştum
"Zana sen bulabildin mi biz her yere her tarafa baktık ama hiçbir yerde yok "
Elim ayağım boşaldı sanki ,vücuduma baştan aşağı ürperdi girdi.
"Zana iyi misin ,neler oluyor"
"Ablamın telefonu yerdeydi hiçbiryerde yok diyorsunuz "
Tüm kızlar paniğe kapıldı onların bu halini görünce ben daha çok panikledim koşa koşa düğün tarafına gittim kalan kızlarda peşimden koştu düğün çok kalabalıktı.
Deli gibi etrafı taradım gözlerimle kalabalık ugultuyla çalkalanır iken ben deli gibi ordan oraya koşuşturdum düğün ahaliside birşeylerin ters gittiğini anlamış olacak ki müzik ekibini durdurdular
"Havin , nerdesin Havin çık hadi oyun mu oynuyorsun nolursun çık korkuyorum"
"Zana! ne olur kızım ne diye deli danalar gibi koşturursun "
"Babaanne Havin yok heryere baktık yok"
"Ne dersin sen kızım ne demek yok bakın her yere illa bir yerdedir "
Çaresizlikten yere çöküp ağlamaya başladım.
"kızım kalk hadi ara ablanı ne diye çöktün yere kalk yukarıya bak bahçeye bak ama bana havinimi bulamıyorum deme "
Babaannem inanmakta zorlanıyordu Kalabalık aralarında fısıldaşıyordu. Artık herkes biliyordu ki Havin kaybolmuştu kalabalıktan bana bakan tanıdık bir çift göze rastladım sanki bana dokunmak isteyipte yapamıyormuş gibi duruyordu.
Babannemin feryadı ahalinin konuştukları artık hicbirşeyi duyamıyor hissedemiyor gibiydim ablam yoktu .
* * *
Gözlerimi açtığımda bir hastane odasında yatıyordum Annem teyzem,halam hepsi yanıbaşımdaydı
ben kıpırdayınca başıma üşüştüler
"Kızım,yavrum neler oldu size ne hale geldiniz böyle"
Annem ağlamaktan bihal olmuştu gözleri şişmişti halam ve teyzemlerinde annemden eksik kalır bir hali yoktu.
"Ana Havin onu kaybettim ana". Sesim kısılmıştı ama bir türlü gözyaşım dinmiyordu ardınca akıyordu.
"Kızım ,yapma bari sen yapma ablanı bulacağız evimize döneceğiz gene eskisi gibi mutlu olacağız toparlan sen kuzum"
"Nenem nerede iyi mi o"
"İyi canım merak etme annemi yan odaya aldılar tansiyonu yüksek çıkıyor ablan yanında"
"Peki hala, babamlar nerede bı haber yok mu ablamdan"
"Yok, jandarmalar her yeri arıyor en son kim ile konuşup görüştüğünü bile araştırıyorlar ben inanıyorum sağ salim bulunacak havinimiz"
"inşallah teyze , inşallah"
Odanın kapısı açıldı babam Boran , Botan ve Zuhal içeri koştular
"kızım, iyi misin yavrum dünden beri uyanmanı bekliyoruz Sanada birşey olsaydı ben ölürdüm"
"Babam deme öyle ben iyiyim ,ablam nerede baba bulamadın mı onu kim bilir ne haldedir o bizden ayrılmaz ki onca saat korkmuştur şimdi"
" Tamam güzel kızım ağlama sil o göz yaşlarını bulacaz ablanı, adamlarımız da askerlerde heryeri didik didik arıyor "
Kardeslerimde iyi olduğumu görünce rahatladılar.
Birkaç dakika sonra Şilan ve şehnaz girdiler odaya doğrulup yatakta oturdum
"Kızlar siz sormadan ben iyiyim , şehnaz en son sen ablamlaydın sana hicbirşeyden bahsetmedi mi hatırlamaya çalış"
odadaki herkes pür dikkat şehnaz' ın ağzından çıkacak iki kelimeyi bekliyordu ailemi böyle çaresiz görmek beni mahvediyordu .
"Yani pek bişey demedi zaten senin Havinin telefonunu bulduğunuda jandarmaya söyledik telefonu incelediler ama birşey çıkmadı "
" Ama şey , biz kızlarla beraber iken Havin birinin sürekli ona baktığını ve rahatsız olduğunu söyledi "
"Kimdi peki gösterdi mi sana "
"Evet gösterdi ama o ara adam arkasını dönmüştü biraz yaşlıydı sanki ama tamda emin değilim net birşey soyle-"
Şehnaz lafını bitiremeden babamın telefonunun sesi geldi bu seferde hepimiz umutla telefona odaklandık
"Bilinmeyen numaradan mesaj gelmiş,
terk edilmiş evlerin olduğu yere bak belki aradığın ordadır şervan Ağa"
Hepimizin gözleri fal taşı gibi açıldı kimdi ki bu esrarengiz kişi .
"Hepiniz burada kalın ben jandarmaya haber edecem , oraya gidecez"
"Baba ,bende geliyorum " Botan ' da babamın peşine takıldı beraber odadan çıktılar.
"Haber et bey"
* * * *
kaç saat geçti hala haber yoktu en son ben annemin telefonu alıp babamı aradım.
Bir iki kes çaldım açmadı sonra Botan'ı aradım
" Abla ...".
Botan 'ın sesi hiç iyi gelmiyordu aglıyordu ama ben bir umut güzel birşey duymak için
"Botan bana iyi bir şey de ne olursun ablacım " dedim
Annem kalbini tutmuş benim ona iyi birşey dememi bekliyordu.
"Zana, herkesi topla aşağı gelin morga"
Telefon elimden kayıp zemine yapıştı paramparça olmuş camları dağıldı.
"Ölmüştü Havinimi öldürmüşlerdi kim ne isterdi "
Annemlerin yürek yakan feryadı tüm hastaneyi alt üst etti bizim en mutlu günümüz düğünden önceki günümüz olmuştu o günden sonra hicbirşey eskisi gibi olmadı biz dağılmıştık, şamoğlu ailesi dağılmıştı.....
- Writer
