Miya ve Song geldikleri restoranda Woo ile birlikte güzel bir masaya geçmişler ve yemek siparişini vermişlerdi. Uzun zamandır kimseyle dışarıda yemeğe çıkmamışlardı. Miya keyifle iki eski dostu süzdü. Kocası ne kadar mutlu görünüyordu.
Woo eski günlerin sohbetini açtıkça, ikisinin gözünde de eski anlar canlanıyordu. Geçmişten konuşmak, eski zamanları hatırlamak gerçekten iyi hissettiriyordu. Hayat ne garip bir şeydi. Anılar orada bir köşede duruyor, zamanı gelince yeniden gün yüzüne çıkarak insanın yüzünde bir gülümseme yaratıyordu.
"Hatırlıyor musunuz?" dedi keyifle. Eskilerden bir konu daha açılmıştı.
"Song bey sizi odaya kilitlenmemişti. Siz ne yapmış, etmiş o odadan kaçarak kumarhaneyi birbirine katmışsınız."
Evden çıkmak için yine türlü yollara başvurmam gerekiyordu. Güney Kore'
