(It’s amazing how one little conversation can change things forever)
AYVA’S POV
TUMIGIL yata ang pag-ikot ng oras at tanging ang malakas kong pagsinghap ang umaalingawngaw a buong paligid. Posible pa lang mangyari ang ganoon kapag natitigan ang mga mata ng isang tao habang yakap ka nito ng mahigpit.
Sunud-sunod akong napalunok. Hindi man lang natinag si Calix sa pagkakatitig sa akin na labis kong ipinagtaka. Hindi ko rin magawang bumitaw sa mga titig nitong tila may pwersang hindi ko kayang tanggihan.
“Calix,” sa wakas ay nasabi ko.
“Hmn?” agad nitong tugon.
“Uwi na tayo? Gabi na rin kasi,” pagdadahilan ko. Hindi pa rin nagbabago ang higpit ng yakap nito.
“Gusto mo na bang umuwi? Kung ako kasi ang tatanungin mo, mas gusto kong yakapin kita sa magdamag,” walang pakundangang sabi ni
