บ่ายวันจันทร์ถัดมา บรรยากาศหน้าตึกคณะบริหารธุรกิจดูวุ่นวายกว่าทุกวัน เพราะรถสปอร์ตคันหรูของสายชล มาจอดนิ่งสนิทอยู่หน้าคณะตั้งแต่นักศึกษายังเลิกคลาสไม่หมด
สายชลในชุดเสื้อเชิ้ตพับแขนดูผ่อนคลายกว่าปกติ แต่ออร่าความเป็นหมอสุดเนี๊ยบก็ยังแผ่ออกมาเต็มเปี่ยม เขายืนพิงรถมองหาใครบางคนด้วยสายตานิ่งสงบ จนบรรดาสาวๆ ทั้งคณะต่างพากันซุบซิบและเหลียวมองเป็นตาเดียว
ทันทีที่ไมอาเดินเคียงคู่มากับกลุ่มเพื่อน สายชลก็ขยับตัวก้าวออกไปรับทันที เขาไม่ได้หลบซ่อนเหมือนเมื่อก่อน แต่เลือกที่จะเดินไปคว้ากระเป๋าจากมือเธอมาถือไว้เองพร้อมกับโอบไหล่บางอย่างถือสิทธิ์ ท่ามกลางเสียงหวีดร้องเบาๆ ของกลุ่มเพื่อนไมอา
"เลิกเรียนแล้วเหรอ?"
เสียงทุ้มถามพร้อมรอยยิ้มบางๆ ที่ทำเอาสาวๆ แถวนั้นแทบละลาย
"ค่ะ... พี่ชลมารอนานไหมคะ?"
ไมอาถามพลางเหลือบมองสายตาคนรอบข้างด้วยความเขิน
"ไม่นานครับ ไปหาซื้ออะไรเย็นๆ ไปกินที่คลินิกกันนะ เดี๋ยว
