ร้านอาหารดังย่านทองหล่อ
แสงไฟนีออนสลัวและเสียงดนตรีบีตหนักๆ ของร้านนั่งชิลกึ่งเรสเตอรองต์ระดับไฮเอนด์ ไม่ได้ทำให้ความโดดเด่นของหญิงสาวที่เพิ่งก้าวลงจากรถสปอร์ตยุโรปลดน้อยลงไปเลยแม้แต่น้อย
ไมอาปรากฏตัวในชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าซาตินสีแดงเลือดนกที่รัดรึงสัดส่วนโค้งเว้าอย่างสมบูรณ์แบบ ท่อนบนเว้าลึกอวดผิวขาวจัดเนียนละเอียด ส่วนท่อนล่างผ่าข้างสูงโชว์เรียวขาที่สวมทับด้วยรองเท้าส้นสูงแบรนดัง คู่สวยที่ช่วยเสริมท่วงท่าให้ดูดุงดูดจนผู้ชายแทบทั้งโซนหน้าร้านต้องเหลียวมองคอแทบเคล็ด
"โห... วันนี้ไมอาสวยจนพี่ตาพร่าไปหมดเลยนะเนี่ย" คินเอ่ยชมด้วยแววตาเป็นประกายวิบวับขณะยื่นแขนให้หญิงสาวควง
"พี่คินก็พูดเกินไปค่ะ" ไมอายิ้มหวานหยดย้อย จงใจดัดเสียงให้ดูออดอ้อนกว่าปกติ
วันนี้เธอชวนเบลล่ามาด้วยตามคำชวนของรุ่นพี่ แต่เพื่อนสนิทตัวดีกลับขอแยกไปนั่งกับกลุ่มเพื่อนโต๊ะอื่น ปล่อยให้เธอได้ใช้เวลาแบบส่วนตัวกับเดือนคณะสุดฮอตอย่างเต็มที่ ไมอาเชิดหน้าขึ้น เลื่อนมือไปเกาะแขนคินอย่างสนิทสนม ก่อนจะเดินเข้าไปด้านในโซน VIP ตามที่พนักงานต้อนรับผายมือเชิญ
ร้านนี้ตกแต่งด้วยสไตล์อิตาเลียนโมเดิร์นที่หรูหรา โต๊ะแต่ละตัวถูกจัดให้มีความเป็นส่วนตัว คินพาไมอาเดินลัดเลาะผ่านโต๊ะต่างๆ โดยมีฝ่ามือหนาคอยแตะประคองที่บั้นเอวบางของเธออย่างทะนุถนอม
เเต่ใครจะไปคิดละ ..เมื่อในจังหวะที่เดินผ่านโซนโต๊ะอาหารริมกระจกบานใหญ่ ฝีเท้าของไมอาก็ชะงักกึกราวกับถูกแช่แข็ง
ที่โต๊ะหัวมุมสุดไพรเวท ร่างสูงสง่าในชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้มที่ถูกพับแขนขึ้นลวกๆ กำลังนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับหญิงสาวสวยจัดในชุดเดรสแบรนด์เนม ทั้งคู่กำลังชนแก้วไวน์แดงและพูดคุยกันด้วยรอยยิ้ม
หมอสายชลกับเเอร์ไมอาชาวาบไปทั้งตัว โลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุนไปชั่วขณะ กรุงเทพฯ กว้างใหญ่ตั้งเท่าไหร่ ร้านอาหารมีเป็นพันเป็นหมื่นร้าน ทำไมสวรรค์ถึงต้องใจร้ายเหวี่ยงให้เธอมาเจอภาพบาดตาบาดใจในสถานที่เดียวกันแบบนี้ด้วย
ราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่าน สายชลที่กำลังฟังเพื่อนสาวพูดคุยบังเอิญเงยหน้าขึ้นมาสบตาเข้ากับร่างบางที่ยืนนิ่งอยู่ห่างออกไปไม่ถึงสามเมตรพอดี
นัยน์ตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกตะลึง ก่อนที่ความตกใจนั้นจะถูกแทนที่ด้วยความดำมืดและวาวโรจน์ราวกับพายุทอร์นาโดที่กำลังก่อตัว เมื่อสายตาของเขาเลื่อนต่ำลงไปเห็น
ฝ่ามือ ของผู้ชายหน้าคุ้นๆ ที่กำลังวางแหมะอยู่บนเอวคอดกิ่วของไมอา
"น้องไมอา เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?"
คินสังเกตเห็นความผิดปกติ จึงก้มลงมากระซิบถามใกล้ชิดจนแก้มแทบจะชนกัน
ภาพความสนิทสนมนั้นเหมือนน้ำมันที่สาดลงบนกองเพลิงในอกของสายชล กรามแกร่งขบบดเข้าหากันจนนูนเป็นสัน มือหนาที่กำลังถือแก้วไวน์เผลอบีบแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด แอร์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามถึงกับชะงักเมื่อเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปกะทันหันของเพื่อนชาย
"ชล... มองอะไรอยู่คะ?" แอร์หันไปมองตามทิศทางนั้น ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้น
"อ้าว... นั่นน้องสาวแมค คนไข้ของชลนี่นา บังเอิญจังเลยนะคะ มาเดตกับแฟนเหรอเนี่ย เหมาะสมกันจัง"
คำว่าเดตกับแฟนทิ่มแทงทะลุความรู้สึกของสายชลจนแทบกระอัก
ไมอากัดริมฝีปากล่างแน่นเพื่อเรียกสติ ในเมื่อเขาเลือกที่จะมานั่งดื่มไวน์สบายใจเฉิบกับเพื่อนสาวหน้าตาเฉย ปล่อยให้เธอต้องกลับไปนอนร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่คนเดียว แล้วทำไมเธอจะต้องวิ่งหนีหรือทำตัวน่าสงสารด้วยล่ะ
ริมฝีปากอวบอิ่มที่เคลือบด้วยลิปสติกสีสดคลี่ยิ้มร้ายกาจออกมา ไมอาจงใจเมินสายตาขุ่นขวางของคุณหมอหน้านิ่ง แล้วหันกลับไปยิ้มหวานประจบประแจงรุ่นพี่ข้างกายแทน
"ไมอาแค่สะดุดส้นรองเท้านิดหน่อยน่ะค่ะ พี่คินช่วยประคองไมอาแน่นๆ หน่อยสิคะไมอากลัวล้ม" เธอกระซิบเสียงอ้อน พร้อมกับเบียดกายเข้าหาแผงอกกว้างของคินอย่างจงใจ
"ได้สิครับ ประคองทั้งคืนยังได้เลย"
คินยิ้มกริ่ม รวบเอวบางให้เดินแนบชิดกันเข้าไปอีก
ไมอาเดินผ่านโต๊ะของสายชลไปอย่างเชื่องช้าและสง่างาม เธอกรีดกรายเดินผ่านหน้าเขาไปราวกับเขาเป็นเพียงธาตุอากาศที่ไม่มีตัวตน ไม่มีการหยุดทักทาย ไม่มีการปรายตามอง มีเพียงกลิ่นน้ำหอมและเสียงหัวเราะคิกคักที่เธอกำลังหยอกล้อกับคินที่ลอยมากระทบโสตประสาทของเขาก็เท่านั้น
.เพล้ง!!
เสียงแก้วไวน์ในมือของสายชลที่ถูกบีบจนร้าวและกระแทกลงบนโต๊ะอย่างแรงดังก้องไปทั่วบริเวณ จนน้ำสีแดงฉานกระฉอกเปื้อนผ้าปูโต๊ะสีขาว แอร์สะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ
"ชล เป็นอะไรหรือเปล่าคะ โดนบาดไหม"
แอร์รีบคว้าทิชชูมาซับมือให้เพื่อนอย่างร้อนรน
"ไม่เป็นไรผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ"
สายชลกัดฟันกรอด สะบัดมือออกจากการเกาะกุมของเพื่อนสาวอย่างลืมตัว ร่างสูงผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง นัยน์ตาคมกริบภายใต้แว่นตาใสจดจ้องมองตามแผ่นหลังเปลือยเปล่าของเด็กดื้อที่กล้าลองดีกับเขาอย่างไม่วางตา
หึ .. ห้ามผูกมัดงั้นเหรอ? ห้ามก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวงั้นเหรอ...?
กฎบ้าบอพวกนั้น ช่างแม่งให้หมด
คืนนี้เขาจะทำให้เธอรู้ว่า การกล้าควงผู้ชายคนอื่นมาเย้ยคนอย่างเขามันจะต้องเจอกับบทลงโทษที่สาสมแค่ไหน