หมอแอร์เดินเข้ามาเห็นภาพที่สายชลกำลังโอบกอดไมอาอยู่อย่างแนบชิดที่เคาน์เตอร์คลินิก เธอถึงกับชะงักฝีเท้า แววตาที่เคยฉายความมั่นใจและพยายามจะเข้าหาเพื่อนร่วมรุ่นหนุ่มมาตลอดสัปดาห์เริ่มสั่นไหวและแข็งกร้าวขึ้นมาทันที
"อ้าวชล... น้องไมอาแอร์ไม่ได้ตั้งใจจะมาขัดจังหวะนะคะ"
แอร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่พยายามรักษาความนิ่ง แต่สายตากลับจดจ้องไปที่มือของสายชลที่ยังคงกุมมือไมอาไว้ไม่ยอมปล่อย
สายชลหันไปมองเพื่อนร่วมงานด้วยสายตาเรียบเฉย แววตาที่เคยอบอุ่นเมื่อมองไมอาเปลี่ยนเป็นความเด็ดขาดทันที
"มีอะไรหรือเปล่าแอร์? ถ้าเรื่องงาน เดี๋ยวผมจะไปดูให้ที่ห้องตรวจตอนบ่ายโมงตรง"
"แอร์แค่จะมาถามเรื่องเคสคนไข้วีไอพีของเมื่อเช้าค่ะ แต่ดูเหมือน ชลจะยุ่งอยู่กับคนไข้อยู่สินะคะ" แอร์ประชดประชัน สายตาคมกริบจ้องมาที่ไมอาอย่างไม่เป็นมิตรนัก
ไมอาที่ยืนอยู่ข้างๆ รู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่เปลี่ยนไป เธอขยับตัวออกห่างจากสายชล
