CHAPTER 55
WE ARE ABOUT TO HAVE OUR LUNCH nang tumunog ang kanyang telepono. Halata sa mukha niya ang pagkabigla na tatawagan siya ng mga kaibigan niya, “Whos that?” tanong ko sa kanya,
“My friends,” sambit niya, “Kailangan ko ba itong sagutin?” nakatingin siya sa akin na ikinatango ko. Alam kong nag-aalangan ito dahil sa estado naming dalawa, Alam kong nag-aalangan siyang ipakilala sa ganitong paraan but I insisted pa rin para sa ikakatahimik ng mga loob namin.
“Go ahead, answer it. Ako bahala, /i'm always at your back,” nakangiti kong saad habang hawak ko ang kanyang mga kamay.
Wala na nga siyang nagawa kundi ang sumunod sa mga sinabi ko sa kanya. He answers the call habang nakaupo lang ako sa tapat nito while looking at his reactions. Halatang nagulat at tuwang tuwa at the same tim
