CHAPTER 37
“Hello, miss beautiful. Ang ganda mo naman! Are you ready?” nakangiti niyang sambit sabay yakap sa akin.”I miss you,”
“Huh? Miss me? Kagabi lang nga tayo nagkita at nagkasama,” natatawa kong saad. “Pasok ka muna, may tatapusin lang ako. Maaga pa naman,” saad ko then pumasok na ito sa loob. I go back to my room to get my stuff,
Muli kong sinipat ang aking sarili sa salamin. I keep wondering kung bakit ganun na lang siya makapuri sa akin. “Am I that beautiful?” tanong ko sa aking sarili
“Saan na naman ba tayo pupuna, Bracey?” tanong ko sa kanya, /ngumiti lang siya sa akin habang nasa loob na kami ng kotse,
“Relax! You will know when we get there,” Ito na naman ang linyahan niyang magpapatahimik sa akin, She really used to this, Malaking katanungan kung ginagawa niya ba ito
