CHAPTER 2
878 Words
Aria's POV
*After 7 years*
"Kuya, bakit tulog pa si mommy? Anong oras na?" Tanong ni Hannah sa kuya niya. Alam ko na nakatingin sila sakin.
Sino kaya ang hindi magigising kaagad kung ganitong napakacute na boses ang maririnig mo sa umaga. Yung bunso na makulit yung panganay sobrang tahimik, seryoso, masungit halos namana na yata niya yung ugali ni Eli.
"Hannah please shut up!" Suway ng kuya niya.
"Sorry kuya." Paumanhin ni Hannah.
"It's okay Hannah, I'm sorry too." Paumanhin rin ni Jacob sa kapatid niya.
"Please kuya, wake her up. She already promised us." Malungkot na sabi ni Hannah.
Bago ko pa man marinig ang isasagot ni Jacob nagmulat kaagad ako, nakita ko kaagad si Hannah na nakasimangot na.
"Good morning." Nakangiting bati ko sakanila.
"Good morning too mommy." Bati nila.
Nakita ko parin si Hannah na nakasimangot kaya pinisil ko yung pisngi niya. Bigla naman namula kaya napangiti ako.
"Why are you sad Hannah?" Nagtataka na tanong ko.
"Nothing mommy." Iwas na sagot nito.
Tumingin naman ako kay Jacob na parang humihingi ng tulong kaya napabuntong hiniga naman ito at niyakap yung kapatid niya.
"Hannah. Don't be sad okay? Mommy will not break that promise to you." Sabi ni Jacob.
"She forget what she promised to us." Malungkot na sabi ni Hannah.
Humiwalay naman si Jacob sa pagkakayakap sakanya at umupo sa tabi ko si Jacob kaya hinila ko si Hannah at ipinaupo sa hita ko.
"I will not forget what I promise okay? Don't be sad Hannah." Sabi ko.
"Really mommy?" Nakangiting tanong ni Hannah.
Gumanti naman ako ng ngiti sakanya "Yes baby." Sagot ko.
"Let's go, pumunta na tayo sa ibaba para makakain na tayo." Anyaya ko sakanila kaya nagunahan naman silang tumakbo pababa. Napatawa naman ako.
Alam ko na nawawalan na ako ng oras sakanila at inaamin ko yun sa sarili ko, kaya nagpromise ako sakanila na babawi ako at pupunta kami ng zambales.
Ito na lang ang paraan para makabawi ako sakanila. Alam ko na naiintindihan nila ako dahil ang palagi kong sinasabi sakanila na 'Kailangan magtrabaho ni mommy para sainyo, para sa kinabukasan niyo' yun palagi ang pinapaalala ko sakanila. Nagpapasalamat na lang ako dahil naiintindihan nila ako. Nagpapasalamat rin ako kay Kuya dahil pinapaintindi niya sa kambal kung ano ang sitwasyon namin sa buhay.
Kung siguro nandito lang si Eli sa tabi namin, siguro makikita niya kung gaano kabibo yung mga anak niya, para tuwing wala ako sa bahay siya na lang magbabantay at para hindi ko na maistorbo si kuya pero wala siya ee.
Tutal Saturday ngayon, pupunta na kami sa zambales kahit dalawang araw lang. Para makapagbonding naman kami. Habang nagmamaneho ako biglang nagtanong si Hannah na nakaupo sa passenger seat.
"Mommy, pwede po bang bumili tayo ng junkfoods mamaya bago tayo pupunta sa zambales?"
"Yes baby, pero dapat konti lang ah, wag sumobra. Alam mo naman na nakakasama minsan ang kumain ng sobra sa junkfoods." Paalala ko sakanya.
"Yes mommy. Thank you po."
"Your welcome baby."
"Ikaw Jacob, anong gusto mong bilhin pagkarating natin ng zambales?" Biglang tanong ko.
Tinignan ko siya sa likod, mukha talagang nagmana si Jacob sa daddy niya.
"Hannah's food. Whatever she want, It's fine with me. Mom." Sagot ni Jacob.
"Yun lang ba?" Tanong ko ulit sakanya.
"Yes mom." Tipid na sagot nito bago tumingin ulit sa bintana.
"Mommy makakasama po ba natin si Tito Riley?"
"Yes Hannah, papunta na daw yung tito mo. Susunod siya satin okay." Nakangiting pahayag ko kaya gumanti ito ng ngiti bago tumango.
Eli's POV
"Did you already find my wife?" I asked.
"Not yet sir."
"Damn it! It's already 7 years, but you didn't find her?!"
"I'm sorry sir, pero mahirap po talagang hanapin si Mrs. Walton. Gagawin po namin ang lahat para mahanap niya." Sagot nito.
"Please I'm begging you find my wife."
Where are you my wife? Sorry for what I did. Trust me, I will find you and I will never let you go. I promise to myself that I will make it up to you my wife. Please, I'm begging you please come back to me. I miss you so damn much.
Aria's POV
"Baby sasama ka muna kay tito riley okay?" Sabi ko sakanya.
"Okay po mommy." Sagot naman nito.
"I'll be going with your brother, please be a good girl." Pagpapaalala ko.
"Yes mommy."
Bago ako umalis hinalikan ko muna siya sa noo.
"Jacob, let's go." Anyaya ko Jacob sabay hawak sa maliit na kamay niya, dahil baka mawala siya dito.
RILEY
Hawak ko yung kamay ng pamangkin ko na si Hannah ng bigla siyang mag-aya.
"Tito, pwede po ba ako lumabas? Habang wala pa po sina mommy."
"But baby."
"Please tito, sandali lang po yun ee, pagkatapos puntahan non babalik na tayo sa room natin." Sabi niya.
"Okay sige, mukhang wala naman yata akong choice ee." Nakangiting sabi ko sakanya.
"Yehey, I love you po tito." Masayang sabi niya habang tumatalon.
"I love you too Hannah."
"Let's go na po." Sabay hila ni Hannah papalabas ng hotel room.
Nagtatakbo ito, kaya hinayaan ko muna siya.
LANDON ELI
Nandito ako ngayon sa San Narciso, Zambales banda sa Crystal Beach.
Habang naglalakad ako naramdaman ko na lang na may tumama sa akin.
"Ouch!" Daing nito habang nakahawak sa noo nito.
- Writer
