Indecent Deal with the Mafia Boss(Gregory Monasterio)

Chapter 6

"Such a waste of time"

Tinignan niya ng masama si Chase bago lumabas pero nagulat siya ng sinira nito ang pinto at sumunod sa kanya.Wala na ang robe nito at tanging T-shirt na itim na may tatak na "p***y,f**k Me" ang naiwan. Sumunod ito sa likuran niya.

Paglabas nila ng building dalawang tao pa ang nasa labas.Si Paul na nakasandig sa kotse at si Keith na kumakaway sa kanya.People along the sidewalks are looking at them.Para silang mga diyos at anito na inukit ni Ema.Mga bagong member din sila ng Kodac ,na nakasuot din ng itim gaya ni Chase.They are creeps.Ayaw niya kung paano siya tignan ng mga ito.

What the hell with these guys?

Nilagpasan niya ang dalawa at nagmamadaling sumakay sa kotse.Nagulat siya ng pumasok din ang mga ito doon.Pinagitnaan siya ni Paul at Keith.Si Chase naman ang umupo sa tabi ng driver na bahagya pang hinihingal dahil mabagal itong maglakad at hindi makasunod sa kanya.

"Hindi ko sinabing sumama kayo"

Nginisian lang siya ng tatlo.Muntik pa siyang mabadtrip ng yakapin siya ni Keith.

"Oh s**t weirdo's!Leave my life alone!"

"You'll need us today ,buddy!"

"Who the hell needs anyone?Hindi ko kailangan ng kahit na sino!"

Mas lalo siyang nainis ng magusot yong damit niya dahil maging si Paul yumayakap narin sa kanya.

"My f*****g clothes damn you s**t head!"

The three just laugh at him.Pinigilan niyang mag init ang ulo at baka may mamatay sa kanilang apat ng wala sa oras.

"S-saan po tayo Boss?"

Nanginginig na tanong ng driver.Seeing four psychopaths in a row.

Tinapik ni Chase ang driver.

"The usual"

--------

-February twenty fourth -

Nakatayo si Gregory sa gitna ng isang open field na pinapalibutan ng bermuda grass.Madilim ang langit at malamig ang simoy ng hangin.Ilang puno ang nagkalat sa paligid.

Mag isa lang siyang nakatayo sa malawak na lupain.Sa importanteng araw gaya nito,ipinapasara ang buong memorial para lang sa kanya.

"He looks gloomy"

Ani Chase.Nakasandig sila sa kotse hindi kalayuan at nakatanaw sa likod ni Gregory.Hindi sila sumama sa lalaki.Alam nilang kung puwede lang mas gugustuhin nitong walang kasama.

"What do you want him to do?Party?Notice the sarcasm"

Mabilis na sagot ni Keith.Minsan talaga walang common sense si Chase.Mamaya sila magpaparty.

Inirapan siya ni Chase at ibinalik ang tingin kay Gregory.

"p***y"bulong niya dito.

Akmang sasabunutan ito ni Chase ng pumagitna si Paul.

"Mga bakla ,puwede ba..manahimik muna kayo"

"Anong sabi mo?"

Halos sabay na tanong sa kanya ng dalawa.

Masamang masama ang tingin ng mga ito sa kanya,natigilan lang silang lahat ng biglang kumulog at umambon.

Lumabas ang kanina pa tahimik na driver mula sa kotse at akmang lalapitan si Gregory para payungan ang lalaki ng hinila ni Chase ang kuwelyo ng damit niya.Halos umangat ito sa ere.

"Kung ayaw mong matanggalan ng ulo ,huwag kang lalapit sa kanya"

Nangatog sa takot yong driver.Kinaladkad ni Chase ang driver para tumabi sa kanila.Bahagya pang nanginginig ang mama.Sama sama nilang pinagmasdan si Gregory.

"Poor guy"

Inakbayan ni Chase ang walang kamalay malay na driver at bumuntong hininga.Halos hindi na makagalaw ang huli sa sobrang takot.Ayaw niyang kausap ang dalawang hinayupak.

"Your boss is a cursing volcano ready to erupt"

"P-po?"

Sagot ng driver.

"Today is his family's seventh death anniversary."

Walang nakapag salita sa kanilang lahat.

"See the three white boxes over there?"

Itinuro nito ang mga nitso na nasa harapan ni Gregory.

"The first one is his wife,the second one is his daughter and the last one is his son"

"Chase" banta sa kanya ni Paul.

Sumeryoso si Chase at hindi na nagsalita.Paul silently ball his fist.Bumalik ang tingin nila sa lalaki.

Masuyong ngumiti si Greg habang nakatingin sa mga puntod sa kanyang harapan.The first ever soft smile he had for a while.

"How are you guys,daddy is here ..again"

Nanginig ang kanyang boses sa unang pangungusap na kanyang binitawan.Huminga siya ng malalim para pigilin ang emosyon.Ilang segundo siyang tumitig doon ,iniisip ang susunod na sasabihin.Ang dami pumapasok sa isip niya pero hindi siya makapag salita.He just comprehensively stared at them.

"Are you giving your mom headaches?Is she shouting over your playful tricks?I'm sure I'll find you running around the roofs of heavens to save yourself from her stick"

Ilang luha ang tumulo sa mata niya ng ilang bagay ang naalala.Mga batang nagtatakbuhan sa loob ng bahay na sinisigawan ng kanyang magandang asawa.Darating siya galing sa trabaho at aabutan ang magulong bahay.

"Daddy!"

Kahit makukulit,agad na sasalubong ang mga bata sa kanya.Ngingitian siya ng asawa na katatapos lang magluto ng dinner at kakargahin niya ang dalawang bata sa magkabila niyang braso ,isang four years old at isang two years old,at saka sila tatawa tawang lalapit sa ina ng mga ito.Makikipagtitigan muna siya kay Aurora at tsaka niya ito bibigyan ng masuyong halik sa labi.

"I miss you wife.Surely,the kids are too much to handle"

"Mana sayo"

"Good looking?"

His wife will going to have the best laugh on earth and will hug him at the back.

"What's for dinner baby?"

"Me?"

He will look seductively at her and they will exchange naughty stares.His wife has the most beautiful face on earth,well for him and for their children.Napakaganda at napakaamo ni Aurora.Kulot ang buhok nito at may mga bilugang mata.She's the best wife and mother on the entire universe.

"Bola!"

She will shout at him.He will then hug her in the kitchen floor when the children fell asleep.He'll held her hand and they will slowly dance on Aurora's good singing voice.They do that every day,him hugging her,swaying and dancing,talking about what future may bring.

So long..

Namimis niya na ang malambing na boses ng asawa,ang amoy ng mga anak,ang mga maliliit nilang braso na nakayakap sa kanya.Ang mga maingay na takbuhan at ang pakiramdam ng mga ito habang nasa bisig niya.Namimis niya ng mabuhay.Ni hindi niya man lang nakitang lumaki ang mga ito.

"I love you Daddy!"

"When I grow up,I want to be like you dad."

"I want to be a princess.Daddy said I look like Elsa."

Napasabunot siya sa buhok ng umalingawngaw ang boses ng mga anak sa isip niya.

"Still so painful..painful ..it's still killing me.."

Napaluhod siya sa harap ng mga puntod.He thought he already forgot how to cry.But every time,he just burst into tears for too much pain that's impossible to handle without taking drugs.

Pitong taon na ang lumipas pero hindi man lang nabawasan yong sakit.Minsan halos hindi siya makahinga sa sobrang sama ng loob na nararamdaman.Three innocent souls were taken away from him.

"I wonder how it feels like growing old with you uhmm..The jerkiest guy on earth?"

Nagsimulang bumuhos ang malakas na ulan.Dumilim ang paligid at gumuhit ang kidlat hindi kalayuan pero hindi siya umalis doon.

"I killed them..All of them.I avenge your death.Pero bakit hindi parin ako masaya?Bakit nasasaktan parin ako ng ganito?"

Tumutok ang mga mata niya sa Aurora Monasterio na nakasulat sa nitso at nakipag usap na tila ba nagsusumbong.

"The monsters are still here wife..They're creeping like a venom every night.Sucking the only drop of sanity left in me.The monsters never leave my side.They are shouting and grumbling.They are as scared and vulnerable as me.My monsters also needs to be save.And no one can do it,but you"

Umiiyak siya at nagmamakaawa sa mga puntod sa harapan niya na kung maari lang na bumalik na ang mga ito bukas at umuwi sa kanilang bahay.

"I need you guys.I missed you.Ayoko ng mabuhay ng ganito.Gusto ko na kayong mahawakan,mayakap...makasama.

I'm just waiting for someone that is skilled enough to kill me.I will gumble my way out from hell just to be with you..Please..please I'm tired.

Sumabay ang ulan sa kanyang pag iyak .Kahit maputik ibinuka niya ang kamay para yakapin ang mga nitso sa kanyang harapan .Dinaramdam ang lamig at texture ng nga ito sa mga palad niya.Umaalog yong mga balikat niya sa pag iyak.

"I love you.Daddy loves you..Im sorry..Im sorry if I wasn't there.Im sorry if I wasn't there when you needed me the most.Im sorry for failing you"

Umuwi siya isang araw at naabutan ang pamilya niyang duguan at magkakayakap.They were massacred.Halatang ginawa lahat ng kanyang asawa ang magagawa nito para protektahan ang dalawang bata dahil napakarami nitong sugat.Fortunately,she wasn't rape.Natagpuan niya ang pamilya sa loob ng tokador,halatang nagtago ang mga ito doon ,umaasang darating siya,bago sila naabutan ng killer at pinagbabaril.

He can still hear how his children cry while suffering from pain.

Years after the incident,Gregory becomes what he is right now.He was called the Hitman.He killed every single person that was connected to his family's death.Wala siyang pinatawad.Umubos siya ng isang organisasyon sa tulong ni Hendrixon at wala siyang pinagsisisihan.He was banned from entering the Triad-who initially betrayed him,and a multi million dollar bounty was imposed above his head.

"They will come for you"

Tinapik ni Chase ang likuran niya.Unti unti siyang tumayo.Nawalan na naman siya ng reaksyon at pakiramdam.The monsters are there,ringing in his head,trying to save him from the downfall.Nagmulat siya ng mata.He's colder than ever.Keith hand himal a gun.

"Lirah's gun during the Syrian war.We stole it from the national museum"

"Customize M14 with 8 time scope, 0.7MOA, and 175 grains matching ammo.. a real player"

Pinagmasdan niya ang baril sa mga kamay niya.The sniper match grade this herself.No wonder.

Walang emosyon niyang tinignan ang mga kasama.

"No need.I'll come for them"

He already lost everything.His family,his conscience,his soul ..himself.His erection and monsters will follow suit.

-----------