Can ile eve gittik. Yol boyunca kuzenimin söylediklerini düşündüm durdum. Can sarhoşken insanlar söylemek istediklerini söylerlermiş, dedi. Bu mantıksız değil mi? Adı üstünde sarhoşsun, sarhoş. Yani bilinçli olarak kendinde değilsin. Dengemi bile sağlayamıyordum. Hal böyleyken dediklerimde bilinçli olmam beklenir mi? Başım olmuş duman zaten! Dünya dönüyorken nasıl bilinçli davranırım?
Bu düşünceler içindeyken eve geldim. Başım önde eğik bir suçlu gibi evden içeri girdim. Can hala suçlayıcı bakışlarla bana bakıyordu. Ben de sinirle ona baktım. Annem bana soran gözlerle bakıyordu. İyi ki başım eğik de gözlerimi kaçırdığımı görmüyordu.
Annem "Eee... Nasıldı parti Hayal?" dediğinde omuz silkip "İyi işte. Bildiğin parti." dedim. Annem Can'a döndü. "Can sen de katılsaydın partiye? Hem Hayal
