Annem ve babamın gitmelerini bu kadar çok istediğim olmamıştı daha önce. Onlar gitsin diye her saat başı saate bakıyordum. Annem ve babamın da benden aşağı kalır hali yoktu. Babam durmadan kolundaki saate bakıyordu. Akşam yemeği saati gelince herkes üzerindeki gerilimden az da olsa kurtulmuştu. Üçümüzün de pek iştahı yoktu. Herkesin elinde çatal tabağındaki yemeği karıştırmaya başladı. Ben salatadaki domatesle oynarken annem "Domatesle oynama kızım. Yemeğini yesene." dedi. Domatesi sinirle ağzımı atıp çiğnemeye başladım. "Siz de yesenize bana diyeceğinize." dedim. Babamı gösterip "Babam da yemiyor. Ona da kızsana." dedim. Babam anneme baktı. Annem "Selim o yemek bitecek." dedi. Babam gülümseyip "Emredersiniz komutanım!" dedi. Annem "Dalga geçiyorlar resmen benle. Siz var ya hala çocuksunuz
