Dış dünyadaki bu tür ufak pürüzlerin dışında evin içinde ve o çıktıkları tepelerde her şey harikuladeydi; birbirlerine yıllarını vermişçesine güvenebiliyor ve konuşulabilecek bir dünya konu bulabiliyorlardı, sanki beraberken ne konunun ne de konuşma heveslerinin bir sonu yok gibiydi. Haliyle hiç beklenmedik bir anda birbirlerini tanımak gibi böylesi talih yaşayan bu iki insan o ufak pürüzleri kolaylıkla göz ardı edebiliyordu. Böylelikle, kendi içlerinde uzunca bir yol katedebildiler ancak diğerleriyle durumun daha kötüye gittiği, birbiri içine geçerek bir yumağı andıran günler peş peşe geçiverdi.
Bu günler yaklaşık on günü bulduğunda haber bekledikleri ev sahibinden hala ses seda çıkmamıştı ancak bu durum Mete'nin ilk başlardaki kadar kafasına taktığı bir konu olmaktan uzaklaşmıştı; Serr
