โรงพยาบาล
ฉันมาฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลในตัวอำเภอ คนเยอะมาก มีทั้งเด็ก คนแก่ คนท้อง บรรยากาศแตกต่างกับโรงพยาบาลเอกชนอย่างสิ้นเชิง ฉันได้บัตรคิวคนที่สามสิบกว่านั่งรอต่อไป บางคนมาเป็นคู่ดูน่ารักดี สามีดูแลใกล้ชิดไม่ห่างคอยซื้อนู่นซื้อนี่ให้กินน่าอิจฉาจัง อีกหน่อยตัวเล็กที่เกิดมาก็จะเติมเต็มให้ทั้งคู่มีความสุขมากขึ้น ฉันนั่งลูบท้องให้กำลังใจตัวเองอยู่เสมอ จะไม่ดูถูกตัวเองเด็ดขาดอีกหน่อยต้องเป็นหลักที่สำคัญให้กับลูกเพราะฉะนั้นฐานความรู้สึกของฉันต้องมั่นคง
"ฝนหิวมั้ยลูก เดี๋ยวแม่ไปหาซื้อของกินมาให้นะ" ตั้งแต่เช้าเรายังไม่ได้กินอะไรกันเลย เพราะรีบออกจากบ้านมาจับบัตรคิว
"นิดหน่อยจ๊ะแม่"
"นั่งรอแม่อยู่นี่แหละเดี๋ยวแม่ไปซื้อมาให้"
"จ๊ะ" ระหว่างนั้นฉันก็นั่งรอพยาบาลเรียกซักประวัติ แม่เดินออกไปร้านค้าด้านล่างของโรงพยาบาลเพื่อซื้อของกินมาให้ ฉันไม่ลืมพกยาดมติดตัวมาด้วยเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ อาการเวียนห
