“ขับรถมาครับ เพิ่งถึงเมื่อกี้นี่เอง” อนลตอบโชติกาที่มองหน้าเขากับวลาลีสลับ
“เอาของไปวางในห้องครัวเลยจ้ะนายสร” โชติกาบอกคนขับรถก่อนจะเดินไปนั่งกับเพื่อนมองอนล “ตกลงว่าพี่ไวทย์พี่นลรู้เรื่องกันหมดแล้วใช่มั้ยหนูลี”
“ฮื่อ.” วลาลีพยักหน้าให้เพื่อน
"เฮ้อ, สุดท้ายก็รู้กันจนได้ เห็นมั้ยหนูลีว่าความลับมันไม่มีในโลกขนาดเธอเก็บไว้เกือบสามสิบปีก็ยังเปิดเผยจนได้
"ถ้าลียังไม่กลับเมืองไทยก็คงไม่มีใครรู้ ไม่เป็นไรหรอแป๋มตอนนี้ลีมีภูมิคุ้มกันมากพอที่จะสู้ความจริงลีจะไม่หนี" วลาลีบอกเพื่อนเธอจะไม่หนีอีกต่อไปแล้วเธอจะอยู่กับความจริงในและได้คุยกับลูกสาวแล้ว พันไมล์เข้าใจ
"งั้นกินข้าวกันก่อนนะเดี๋ยวค่อยคุยกัน" โชติกาบอกเพื่อนแะพ่อของหลานสาว
หลังจากนั้นทั้งสามก็กินอาหารกลางวันและคุยกันไปด้วยก่อนช่วยวลาลีเก็บของใส่กล่องอนลก็เป็นคนยกไปเก็บไว้มุมห้องเรียงเป็นระเบียบจนเย็นแล้วโชติกาก็กลับก่อนเพราะจะต้องไปทำอ
