ตอนที่ 5

3554 Words

“ผมก็บอกพวกคุณไปแล้วว่าถ้าเกิดอะไรขึ้น พวกคุณไม่ต้องมารับผิดชอบอะไร แค่ทำตามความต้องการของผมเท่านั้น” เสี่ยเม้งถามอนิกม์ “เสี่ยลองคิดดูดีๆนะครับ ว่ามันได้ไม่คุ้มเสีย หากมีการตรวจสอบแล้วโรงงานของเสี่ยไม่ผ่าน อ.ย.ทำให้ไม่สามารถดำเนินงานได้มันจะเสียหายมากแค่ไหน หากเปรียบเทียบกับทำตามแบบเดิมและสามารถดำเนินงานได้ทันทีที่โรงงานสร้างเสร็จ และมันสามารถสร้างเม็ดเงินให้เสี่ยได้ทันทีมันไม่ดีกว่ากันเหรอครับ" “แต่งบประมาณมันเยอะนะครับคุณอนิกม์” ลูกชายของเสี่ยพูดถึงเรื่องงบที่เกินจากตั้งไว้ “กรณีที่งบเกิน ทางบริษัทก็ชี้แจงตั้งแต่แรกและเสี่ยกับคุณมิ้กกี้ก็ยอมรับแล้วทำไมถึงเปลี่ยนใจล่ะครับ” อนิกม์ถามสองพ่อลูกที่มาเปลี่ยนใจในขั้นตอนสุดท้าย “ก็พอดีเพื่อนของลูกชายผมเขาแนะนำมา และผมก็คิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาเพราะเขารู้จักผู้ตรวจสอบผิดแบบไปนิดหน่อยก็คงไม่เป็นไร” เสี่ยเม้งบอกอนิกม์และทีมงานตรงๆ “ข้อนี้ผมไม่รู้นะครับ ทางบริษัทของเรายึดถือความถูกต้องและความปลอดภัยของพนักงานและผู้บริโภคเป็นหลักหากเสี่ยจะลดสเป็คก็ได้แต่ทางบริษัทของเราจะไม่ทำให้และเสี่ยต้องชดใช้ค่าเสียเวลาและทำสัญญากันใหม่เพราะหากเกิดอะไรขึ้นทางบริษัทจะไม่รับผิดชอบในสิ่งที่ไม่ได้ทำและบริษัทต้องไปชี้แจงให้ทางกรมโยธาทราบถึงเหตุผลที่เสี่ยยกเลิกด้วย เสี่ยยอมรับมั้ยครับ” อนิกม์อธิบายให้ เสี่ยเม้งกับลูกชายฟังส่วนภรรยาก็นั่งฟังมาตั้งแต่แรกไม่พูดอะไร “ทำไมต้องแจ้งให้พวกเขารู้ด้วยเราทำกันเงียบๆก็ได้นี่นา” เสี่ยเม้งหลงเชื่อเพื่อนของลูกชายที่พูดโน้มน้าวเขา “คุณอนิกม์ไม่ต้องพูดแล้วค่ะ เจ้เข้าใจที่คุณพูด การทำธุรกิจมันต้องซื่อสัตย์ต่อตัวเองและผู้บริโภคที่เสี่ยพูดมาฉันไม่เห็นด้วยนะ หากมีการตรวจสอบทีหลังแล้วเราผิดจนไม่สามารเปิดโรงงานได้ล่ะใครจะรับผิดชอบ แล้วเงินที่ลงทุนไปห้าสิบล้านนี่มันมิสูญเปล่าเหรอคะเสี่ย” เจ้หลินพูดขึ้นเธอฟังเพื่อนของลูกชายพูดแล้วมันไม่ถูกต้องแต่ไม่พูดอะไรพอฟังอนิกม์พูดมันคนละอย่างกันเลยชายหนุ่มตรงหน้าชี้แจงทั้งผลดีผลเสียและประโยชน์ให้ฟังอย่างละเอียดโดยไม่มีหมกเม็ดเหมือนเพื่อนลูกชายคุยและยังอาสาจะสานงานต่อให้ซึ่งเธอดูแล้วมันไม่ถูกต้อง คนทำธุรกิจเหมือนกันไม่สมควรจะมาตัดหน้ากัน “ก็..” เสี่ยตอบเมียไม่ได้และคิดถึงเงินลงทุนที่เขาได้ตัดสินใจไปตั้งแต่ครั้งแรกเขาก็ยอมรับได้นี่ แต่พอฟังเพื่อนลูกชายที่พูดบ่อยๆเข้าก็ไขว้เขวพอภรรยาพูดก็ฉุกใจคิดก็นิ่งไป “มิ้กกี้เข้าใจที่ม๊าพูดมั้ยลูก” เจ้หลินถามลูกชายที่นิ่งเงียบไป “ครับม๊า.” มิกกี้ก็ไม่กล้าขัดแม่ “เสี่ยละคะ” “เสี่ยให้หลินตัดสินใจละกัน” เสี่ยเม้งตอบภรรยาที่ไม่ค่อยพูดแต่พอพูดเธอก็มีเหตุผลที่เขารับฟังอย่างมีสติ “งั้นคุณอนิกม์และทีมงานก็ดำเนินงานต่อเลยค่ะ มีปัญหาอะไรติดต่อเจ้ได้โดยตรงเลยค่ะ” เจ้หลินบอก อนิกม์และทีมงานที่โล่งใจเมื่อปัญหาคลี่คลาย “พวกเราขอขอบคุณเจ้หลิน เสี่ยเม้งและคุณมิ้กกี้มากนะครับ” อนิกม์ยกมือไหว้ผู้อาวุโสกว่า “ผมต้องขอโทษคุณอนิกม์และทีมงานด้วยนะครับ ที่ทำให้วุ่นวาย หากมีอะไรก็ติดต่อเจ้หลินได้เลยครับ ผมมอบหมายให้ภรรยาดูแล” เสี่ยเม้งก็ขอโทษอนิกม์และทีมงาน เมื่อเข้าใจกันดีแล้วเสี่ยกับครอบครัวก็ขอตัวกลับอนิกม์กับทีมงานก็คุยกันต่อถึงเรื่องที่เสี่ยเม้งพูดว่าเพื่อนของลูกชายแนะนำทำให้อนิกม์อยากรู้ “ผมชักอยากรู้แล้วสิว่าเพื่อนของลูกชายเสี่ยเป็นใครถึงแนะนำแบบนี้ การันต์นายช่วยหน่อยได้มั้ย” อนิกม์บอกเลขาสารพัดประโยชน์ที่จดบันทึกไว้ทันที “ครับเจ้านาย” “ผมขอบคุณทุกคนมานะครับ ขอให้งานของเราราบรื่นจนจบงานนะครับ” อนิกม์อวยพรให้ทีมงานของเขา “ขอบคุณ คุณหนึ่งมากนะครับที่ชวยแก้ไข้ปัญหาให้พวกเรา” พริษฐ์ขอบคุณเจ้านายที่อธิบายให้ลูกค้าเข้าใจ “ก็เราอยู่ทีมเดียวกันนี่ครับ” อนิกม์อยู่คุยกับทีมงานและเดินดูรองโรงงานที่เสร็จเรียบร้อยบางส่วนเหลือบางจุดที่ต้องติดตั้งอุปกรณ์ผลิตน้ำดื่มที่มีหลายขั้นตอนอีกสองเดือนก็จะเสร็จตามกำหนดสัญญา ก่อนจะกลับบ้านอาบน้ำแล้วไปสนานบินเพื่อเดินทางไปประเทศลาวตามที่ได้นัดกับคนของเขาที่อยู่ประเทศลาวเพื่อประสานงานกับทางรัฐบาลลาวในเรื่องการขออนุญาติก่อสร้างโรงแรมขนาดใหญ่ใกล้เขื่อนน้ำงื่ม อนิกเดินทางไปถึงสนามบินสุวรรณภูมิก็เจอไฮโซสาวที่นัดไว้มารอเขาที่สนามบินทั้งที่บอกแล้วว่าเขาไปทำงานไม่ได้ไปเที่ยวแต่สกาวเดือนก็ยังขอตามไปด้วย “คุณหนึ่งขาทางนี้ค่ะ” สกาวเดือนเรียกอนิกม์ที่เดินไปทางร้านกาแฟ “มานานแล้วเหรอเดือน” “เกือบชั่วโมงค่ะ ทำไมคุณหนึ่งมาช้าจังเลยคะ” สกาวเดือนดูนาฬิกาทุกห้านาทีรอชายหนุ่มอย่างกระวนกระวายใจนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ไปต่างประเทศกับอนิกม์ “ผมไปหากาแฟดื่มสักแก้วก่อนนะ” อนิกม์ไม่สนใจที่ไฮโซสาวพูดชายหนุ่มก็เดินไปที่ร้านกาแฟมีการันต์เข็นกระเป๋าเดินตามก่อนจะมองกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ของไฮโซสาวที่ทิ้งไว้ให้เขา ก่อนจะยกขึ้นรถเข็นแล้วเข็นตามไปเพราะเครื่องบินออกเดินทางเวลาสามทุ่ม อนิกม์เดินทางไปถึงประเทศลาวในเวลาสี่ทุ่มกว่าใช้เวลาเดินทางหนึ่งชั่วโมงสิบนาทีแล้วเข้าพักโรงแรมในเวียงจันทร์ก่อนจะเดินทางไปที่เขื่อนน้ำงึ่มในวันพรุ่งนี้ “คุณจะขึ้นไปพักเลยหรือจะแวะกินอะไรก่อนมั้ยเดือน” อนิกม์ถามคู่ควงที่ตกลงกันแค่สนุกไม่ผูกพัน “สั่งรูมเซอร์วิสขึ้นไปกินที่ห้องได้มั้ยคะคุณหนึ่ง” สกาวเดือนอ้อนอนิกม์ที่เริ่มเบื่อหน่ายเพราะเขาอยากดื่มสักแก้วแล้วพักผ่อนพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าไปดูที่ดินที่เขาจะสร้างโรงแรมอีก “ตามใจ” อนิกม์พูดจบก็เดินเข้าลิฟต์พร้อมกับไฮโซสาวและเลขามีพนักงานของโรงแรมเข็นกระเป๋าไปส่งที่ห้อง “คุณหนึ่งคะ ทำไมเราต้องพักคนล่ะห้องด้วยคะ” สกาวเดือนพูดด้วยความไม่พอใจเล็กน้อยที่ไม่ได้พักกับหนุ่มหล่อที่เธออยากสานสัมพันธ์มากกว่าคู่นอนตามที่ได้ตกลงกันไว้ “เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะเดือน คนพักคนละห้องน่ะดีแล้วเผื่อมีคนรู้จักจะได้ไม่เป็นที่ครหา สั่งอาหารมาละกันเดี๋ยวผมมากินด้วย.” อนิกม์พูดตรงๆแล้วเดินเข้าห้องพักของเขาที่อยู่ฝั่งตรงข้ามห้องพักของสกาวเดือน ส่วนการันต์พักห้องติดกับเขา สกาวเดือนมองตามร่างสูงของอนิกม์ก่อนจะหันหลังสะบัดบ๊อบเดินเข้าห้องแล้วสั่งอาหารกับไวน์รอตามที่ชายหนุ่มบอก “พรุ่งนี้เราจะออกจากที่นี่เจ็ดโมงเช้าจัดการด้วย นายไปพักเถอะ” อนิกม์บอกเลขาหนุ่มก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำก่อนจะใส่แต่เสื้อคลุมตัวเดียวเดินออกไปจากห้องไปห้องของสกาวเดือนที่อยู่ตรงข้ามเพื่อจัดการให้มันเสร็จๆ “ก๊อกๆๆ.” “มาแล้วค่าคุณหนึ่ง” สกาวเดือนอยู่ในชุดคลุมเหมือนกันแต่หญิงสาวมัวแต่สั่งอาหารและเช็ดเครื่องสำอางจึงไม่ทันได้อาบน้ำ “นั่งดื่มก่อนนะคะ เดือนไปอาบน้ำแป้บหนึ่งค่ะ” สกาเดือนเทไวน์ให้อนิกม์แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำอย่างรวดเร็วหลังจากที่มีความสัมพันธ์กับอนิกม์มาได้เดือนกว่าและเจอกันไม่กี่ครั้งเธอก็หลงไหลเซ็กซ์สุดยอดเยี่ยมของอนิกม์ที่ปรนเปรออย่างถึงพริกถึงขิงแค่คิดเธอก็มีอารมรณ์ขึ้นมาก่อนจะเช็ดตัวแล้วเดินออกไปหาหนุ่มหล่อที่กำลังละเลียดไวน์อยู่ที่ระเบียง “คิดอะไรอยู่คะคุณหนึ่ง” สกาวเดือนปล่อยเชือกผูกเอวหลุดเปิดเผยร่างกายส่วนหน้าโอบเอวอนิกจากด้านหลังอื้อมมือไปกระตุกสายผูกเอวหลุดออกแล้วจับแก่นกายอวบที่มันหลับอยู่ลูบไล้ไปมา “คิดว่าคุณจะเล่นท่าไหนในคืนนี้” อนิกม์ยิ้มก่อนจะหันหน้ามาหาสาวสวยที่ลีลาเซ็กซ์ของเจ้าหล่อนนั้นช่ำชองนัก “งั้นเดือนเป่าปี่ให้คุณหนึ่งก่อนละกันนะคะ”สกาวเดือนพูดจบก็ผลักร่างสูงของอนิกม์พิงระเบียงคุกเข่าลงบนพื้นแล้วจับแกนกาบอวบที่อ่อนปวกเปียกมาลูบไล้และละเลงด้วยปลายลิ้อย่างช่ำชองมือขอเธอก็ขยับรูดขึ้นลงไปจนสุดโคนติดกันช้าๆ “หื้มม, น่าสนใจ.” อนิกม์มองสาวสวยที่คุกเข่าตรงหน้ากำลังหยอกเย้ากับอาวุธลับประจำกายของเขาที่กำลังคึกคักสู้มือของไฮโซสาวที่รูดขึ้นลง ปากของเธอก็อมรูดเป็นจังหวะ ตวัดลิ้นเลียรอบอาวุธลับที่ขยายใหญ่โตเมื่อถูกปลุกเร้าด้วยปากและมือของสกาวเดือน “อื้มม. ปากคุณดูดดีจริงๆเดือน อ่าส์..” อนิกม์มองปลายลิ้นของไฮโซสาวที่ตวัดไล้เลียปลายยอดที่ฉ่ำชื้นแล้วอ้าปากงับดูดดื่มอย่างแรงจนแก้มตอบจนเขาเสียวซ่านเด้งสะโพกเข้าในปากของเธอลึกขึ้น “อึ้กๆ.. อืมม ชอบมั้ยคะคุณหนึ่งขา แผล่บๆๆ.” เธอถอนปากออกแล้วตวัดลิ้นไล้เลียซอกซอนปลายยอดหัวหยักลากยาวไปถึงโคนแล้วลากจากโคนขึ้นมาถึงปลายยอดแล้วดูดเม้มอย่างแรงๆ “โอ้ว์ ดีมากเดือน อ่าส์ เร็วอีกนิด อื้มม..” ริมฝีปากกว้างของสกาวเดือนครอบครองอาวุธลับของอนิกม์ในมือด้วยความย่ามใจเร่งจังหวะดูดดื่มไล้เลียไม่หยุด มือหนาจับศรีษะของเธอไว้แล้วโยกเอวสอบผลักดัดอาวุธลับเข้าออกใส่ปากเธอเร็วขึ้น ลึกขึ้น ด้วยความซ่านกระสันไม่หยุดก่อนจะเกร็งสะโพกเงยหน้าขึ้นจนคอเป็นเอ็นแล้วดันอาวุธลับรัวเข้าใส่อย่างลึกจนเธอสะอึกแล้วถอนออกมาระเบิดใส่เต็มปากของไฮโซสาว “ฮื้มมม...” ลาวาร้อนพุ่งเข้าใส่ปากกว้างที่รอรับตวัดปลายลิ้นไล้เลียจนหมด “อื้มม..เดือนต้องการเจ้าบิ้กของคุณหนึ่งค่ะ” สกาวเดือนมองอาวุธลับขนาดใหญ่ของอนิกม์ที่มันแข็งขึงตั้งลำพร้อมจะบุกทะลวงกายเธอ “อย่าลืมคอนดอม” อนิกม์ยืนพิงระเบียงโดยไม่ขยับขณะที่บอกไฮโซสาว “เดือนเตรียมมาพร้อมค่ะ” สกาวเดือนหยิบคอนด้อมที่เธอเตรียมมาแล้วฉีกออก “เอาของผม ก่อนที่จะหมดอารมณ์” อนิกม์ยื่นคอนดอมให้ไฮโซสาวคู่ควงที่คิดว่าเขารู้ไม่ทันเขาไม่เคยใช้คอนดอมของผู้หญิงเพราะมันไม่ปลอดภัยถึงแม้พวกเธอจะยืนยันว่าปลอดภัยก็ตามเขาเชื่อตัวเองมากว่าจึงเตรียมพร้อมตลอด “ค่ะคุณหนึ่ง” สกาวเดือนผิดหวังแต่ก็จัดการสวมคอนด้อมให้ชายหนุ่มที่จับจ้องเธออยู่ อนิกม์จับตัวของสกาวเดือนยืนหันหลังให้แล้วหญิงสาวก็ก้มลงไปแอ่นสะโพกยื่นออกมาให้ชายหนุ่มที่ปาดปลายนิ้วลงกลางกลีบสวาทของเธอ “อ่าา คุณหนึ่งขา อ้ะะ อ้าา อ่าา...” สะโพกงอนส่ายเข้าใส่นิ้วของชายหนุ่มที่สอดเข้าไปในร่องกลีบสวาทของไฮโซสาวแล้วขยับเข้าออก “แจ้ะๆ แจ้ะๆๆ..” “อื้มม.. คุณร้อนเร็วดีนะเดือน.” อนิกม์พูดเสียงกระเส่าเมื่อร่องกลีบสวาทของเธอฉ่ำแฉะมากพอที่เขาจะช่วยส่งเธอขึ้นสวรรค์ “อ้าา คะ คุณหนึ่งขา อ่าา อู้ววส์..” สกวาเดือนร้องเสียงหลงด้วยความลืมตัวเมื่ออาวุธลับขนาดใหญ่สอดเข้ามาในร่องกลีบสวาทของเธอทีเดียวมิดด้าม ถึงเสียงดังก็ไม่มีใครสนใจอยู่แล้วบนระเบียงมีความเป็นส่วนตัวพอ “อ่าส์..” อนิกม์บดคลึงอาวุธลับอันใหญ่แข็งขึงหมุนเอวสอบไปซ้ายไปขวาสลับกันจนไฮโซสาวครวญครางไม่เป็นภาษา โยกเอวสอบขยับอาวุธลับแทงเข้าออกร่องกลีบสวาทใส่ไม่ยั้ง ดึงโยกกระแทกกระทั้นแล้วซอยเอวสอบถี่ๆ “ตั้บบๆ ตับบๆ ตั้บบๆๆ.” มือหนาจับเอวคอดสาวเข้ามาหาอาวุธลับขนาดใหญ่ที่เสียบแทงร่องกลีบสวาทอย่างรุนแรงจนเธอหายใจไม่ทันครวญครางแข่งกับเสียงลมหวีดหวิวบนยอดตึกสูงของโรงแรมหรู “อ้ะะ อ้าา คะ คุณหนึ่งขา อ่าา อ้ะะ เอาแรงอีก อึ้ก อึ้กก อู้ววส์...” อนิกม์ยังขยับเอวสอบซอยเข้าใส่อย่างหนักแน่นรุนแรงพร้อมกับสะโพกงอนที่ส่ายร่อนเข้ารับอาวุธลับขนาดใหญ่เป็นจังหวพร้อมกันรุกรับอย่างรู้ทางรกันอย่างถึงพริกถึงขิง “ตั้บบๆ ตั้บบๆๆ ตั้บบๆๆ...” มือหนาเอื้อมไปขยำเต้าอวบใหญ่บีบเค้นอย่างแรงด้วยอารมณ์พุ่งทะยานขึ้นสูงจนร่างกายใกล้จะระเบิดจึงเร่งจังหวะรัวกระแทกกระทั้นอาวุธลับเข้าใส่อย่างรุนแรงติดๆกันไม่ยั้ง “ตั้บบๆ ตั้บบๆๆ ตั้บบๆๆ..” “อ้ะ อ้ายยยย์..” เอวสอบหมุนควงโยกไปซ้ายไปขวาเสียบแทงอาวุธลับใส่เต็มกำลังแรงที่มีจนจังหวะสุดท้ายที่เขาแหงนหน้าขึ้นกระแทกเข้าใส่เต็มแรงก่อนจะดึงอาวุธลับออกมาระเบิดลาวาร้อนใส่เต็มคอนดอม “ฮื้มมม..” ร่างสูงเกร็งตัวจนเส้นเอ็นปูดวางมือบนระเบียงหายใจหอบไม่สนใจไฮโซสาวร่างเล็กที่เกาะระเบียงแน่นขาสั่นพับๆด้วยความสุขอนิกม์ส่งเธอขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดเลยทีเดียวก่อนจะเงยหน้ามองชายหนุ่มที่เกาะราวระเบียงข้างเธอ “ผมไปนอนก่อนนะ” “คุณหนึ่งคะ เรา.” “ผมบอกแล้วว่ามาทำงาน ถ้าไม่พอใจพรุ่งนี้กลับไปก่อนได้เลย” อนิกม์พูดอย่างไม่ถนอมน้ำใจสกวาเดือนมือหนาก็รูดคอนดอมออกทิ้งถังขยะแล้วผูกเชือกเสื้อคลุมเดินออกจากห้องพักของสกวาเดือนที่มองตามด้วยความเสียดายและคิดหาวิธีเพื่อให้ตัวเองได้อยูกับอนิกม์นานกว่าผู้หญิงคนอื่นแล้วเธอก็เดินเข้าไปในห้องทิ้งตัวลงนอนบทเตียงด้วยความสุขที่ยังกระจายซ่าบซ่านอยู่ทั่วกายและหลับไป อนิกม์เดินเข้าไปในห้องแล้วหยิบวิสกี้เทใส่แก้วขึ้นจิบแล้วเดินเข้าไปที่เตียงวางแก้วบนโต้ะข้างเตียงล้มตัวลงนอนไปด้วยความเพลียเพราะกลับมาจากสเปนเมื่อวานแล้วทำงานต่อตอนเย็นก็เดินทางมาลาวแต่ยังมีแรงไปออกกำลังกับสกาวเดือนอีกทำให้เขาหลับไปทันที ที่คลับหรูบนถนนสุขุมวิทกลางเมืองที่มีนักเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติมาเที่ยวกันมากมายและมีแต่ลูกค้ามีระดับทั้งนั้นและหนึ่งในนั้นมีมิกกี้ลูกชายของเสี่ยเม้งนั่งอยู่กับกลุุ่มเพื่อนและมีเพื่อนใหม่อย่าง ภานุ อุดมวัฒนา ลูกชายคนเดียวของคุณวิสุทธิ์ อุดมวัฒนา เจ้าของบริษัท ไทยการช่าง จำกัด (มหาชน) หนึ่งในบริษัทก่อสร้างของไทยอยู่อันดับแปด ทิ้งห่างบริษัท ทีเอ็ม ดีเวลล็อปเมนต์ จำกัด(มหาชน)ที่อยู่อันดับสองของวงการธุรกิจก่อสร้างครบวงจรและมีสาขาอยู่แทบทุกจังหวัดของเมืองไทย “เรื่องโรงงานเป็นยังไงบ้างครับคุณมิกกี้” ภานุถามเพื่อนใหม่ที่เขามาใกล้ชิดเพื่องาน “เอ่อ, พอดีม๊าของผมท่านเป็นคนจัดการครับ ที่จริงผมกับเตี่ยเห็นด้วยกับคุณนุนะครับ แต่ขัดม๊าไม่ได้ ขอบคุณคุณนุมากนะครับที่แนะนำ หากผมมีโอกาสได้ทำธุรกิจอีกผมจะคิดถึงบริษัทของคุณนุเป็นคนแรกเลยครับ” มิกกี้โยนไปให้แม่เพราะเขาก็เอนเอียงไป ทางอนิกม์หากพูดกันจริงมันก็ไม่สมครวจะลดสเป็คอุปกรณ์วัสดุทั้งหลายเพื่อเซฟงบที่บานปลายตั้งแต่แรก หากผลิตน้ำออกมาแล้วไม่ได้มาตรฐานไม่ผ่านการตรวจสอบมันก็จะเสียหายมากถ้าจะแก้ไขทีหลังก็ต้องเสียเงินอีกสรุปว่า เขาต้องเสียทั้งขึ้นทั้งล่องสู้ทำทีเดียวแล้วจบเหมือนที่วางแผนไว้ดีกว่า “ไม่เป็นไรครับ ผมเห็นว่าเราเป็นเพื่อนกันก็แนะนำไปตามความถูกต้องครับ” ภานุหงุดหงิดที่ไม่สามารถดึงงานของบริษัทคู่แข่งมาทำต่อได้ เขากับอนิกม์ เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันและสนิทกันดีแต่อนิกม์เรียนเก่งกว่าทุกด้าน ความหล่อก็สูสีกันและฐานะทางบ้านของ อนิกม์รวยกว่าทำให้เขาอิจฉา แม้แต่ผู้หญิงก็จะเข้าหาอนิกม์มากกว่าเขา ก่อนจะไม่ถูกกันเพราะเรื่องผู้หญิงที่เขาฉกแฟนของอนิกม์มาได้ ริสา ปิยะพานิช ภรรยาของเขาเป็นนักศึกษารุ่นเดียวกันเป็นดาวมหาลัยและเป็นแฟนกับอนิกม์ก่อนและเขาก็แย่งมาครองได้สำเร็จ จนกลายเป็นเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด หลังจากนั้นเขากับอนิกม์ก็เป็นเส้นขนานกันอนิกม์ไปเรียนต่อต่างประเทศส่วนภานุขี้เกียจเรียนต่อก็แต่งงานกับ ริสา ตอนอายุยี่สิบห้าปีแล้วช่วยงานพ่อของเขาและมีลูกชายวัยสองขวบหนึ่งคน “ขอบคุณมากครับคุณนุ” มิกกี้ยิ้มให้ภานุเมื่อเห็นเขาไม่ว่าอะไรยังยิ้มแย้มแจ่มใส่เหมือนเดิม “วันนี้ผมคงอยู่ดื่มด้วยนานไม่ได้นะครับ พอดีลูกชายโทรมาตามไปเล่านิทานก่อนนอนน่ะครับ” ภานุบอกมิกกี้เพื่อให้ดูดีในสายตาคนอื่นทั้งที่นัดสาวสวยไว้เพื่อไปดื่มกันสองคน “คุณนุนี่เป็นคุณพ่อตัวอย่างเลยนะครับ เชิญตามสบายผมมันพวกคนโสดก็ขอลั่นล้าตามประสาหน่อยครับ” มิกกี้ชื่นชมภานุที่สร้างภาพให้ตัวเองดูดีในสายตาคนอื่น ทั้งที่จริงตรงข้ามทั้งหมด เขาดื่มสังสรรค์เฮฮากับเพื่อน แอบมีกิ้ก ไม่ค่อยสนใจลูกเมีย ช่วงหลังมานี่ก็ระหองระแหงกับภรรยาตลอดเพราะริสาจับได้ว่าภานุเลี้ยงกิ้กไว้ เขาก็ยอมเลิกแต่ยังแอบมีคนใหม่อีกโดยที่ภรรยายังไม่รู้และใช้เรื่องงานเรื่องสังสรรค์กับเพื่อนในกลุ่มของเขาเป็นข้ออ้าง “งั้นผมขอตัวเลยละกัน แล้วเจอกันใหม่ครับคุณมิกกี้” ภานุบอกลาเพื่อนในโต้ะแล้วเดินออกไปจากคลับหรู “นายจะกลับบ้านเลยมั้ยครับ” ดำถามเจ้านายเมื่อภานุขึ้นมานั่งบนรถ “ไปคอนโดของฉันก่อน” ภานุบอกลูกน้องคนสนิทคอนโดของเขามีหลายห้องที่เอาไว้ให้กิ้กมาพักในระหว่างคบกันคนไหนถูกใจเขาก็ยกให้โดยที่เมียไม่รู้และวันนี้เขาต้องทำเวลาช่วงนี้เมียกำลังจับผิดเขาอยู่ พันไมล์เดินทางกลับสวิตหลังจากที่มาเมืองไทยกับแม่ได้สิบห้าวันหญิงสาวก็ไปทำงานปกติเหมือนเดิมพอเลิกงานมาก็มาช่วยงานที่ร้านอาหารของป้าที่มีลูกค้าเข้ามาเรื่อยๆตั้งแต่เปิดร้านตอนสิบเอ็ดโมงมีทั้งชายไทยที่อยู่ที่นี่หรือพวกนักศึกษา นักท่องเที่ยวและชาวต่างชาติแวะเวียนมาตลอดอาจจะมีบางช่วงที่เงียบๆไปบ้างในช่วงฤดูร้อนที่มีฝนตกบ่อยในเดือนมิถุนายนถึงเดือนสิงหาคม บางวันสองพี่น้องก็รับจ๊อบพานักท่องเที่ยว ร้านอาหารไทยชื่อ ไทยเรสเทอรองส์ (Thai Restaurants) ตั้งอยู่ริมทะเลสาปซูริคที่ทอดยาวไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองซูริคระยะยาวกว่าสี่สิบกว่ากิโลเมตรทะลสาปแห่งนี้รับน้ำมาจากคลองคลินท์ที่ไหลมาจากธารน้ำแข็งในเทือกเขาแอลป์ในรัฐกลารุสและไหลออกแม่น้ำลิมมัท ที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะไม่พลาดหากไปเที่ยวสวิสก็ต้องนั่งเรือชมทะเลสาปซูริค “มอร์นิ่งค่ะแด๊ด มัม.” พันไมล์ หอมแก้มลุงกับป้าซึ่งเป็นพ่อแม่บุญธรรมแล้วนั่งลงตรงข้ามแม่ของเธอ และชื่อพันไมล์ก็ป้าเป็นคนตั้งให้เพราะบินเป็นพันๆไมล์น้องชายมาทีหลังก็ชื่อแสนไมล์

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more