"ไม่จำเป็น!!!!"ฉันค่อยๆ หันไปมองต้นเสียงนั้นและไม่ใช่ใครที่ไหนเพราะนั้นคือเจ้าหนี้ของฉันนั้นเอง มือเรียวหนาเดินเข้ามาจับข้อแขนของฉันอย่างแรงและดึงตัวฉันให้ลุกขึ้นไปยืนข้างเขา
"อ๊ะ!! มาฟอร์ฉันเจ็บ"ฉันร้องอุทานออกมาเมื่อมือหนาของเขาจับรั้งที่ข้อแขนอย่างแรงจนเกิดรอย
"กลับบ้านได้ละ พวกเธอก็อย่าสะเหล่อยุ่งเรื่องนี้ฉันไม่ต้องการเงิน!!!"คนตัวสูงออกแรงดึงฉันให้ออกไปจากตรงนั้นอย่างไม่ทันตั้งตัวก่อนที่จะมีมือหนาของใครคนหนึ่งเดินเข้ามาจับต้นแขนของฉันไว้
"เดี๋ยวก่อนครับ ก็เพื่อนผมติดหนี้พวกผมก็แค่จะคืนงะ....//อย่าเสือกให้มากนักยัยนี้เป็นของฉัน ถ้าไม่อยากตายก็ปล่อย!!!!"ยังไม่ทันที่ไวพจน์จบคนตัวสูงก็รีบพูดแทรกพร้อมกับดึงตัวฉันให้ไปอยู่ในอ้อมแขนของเขาอย่างแรง
สายตาของเพื่อนๆ ที่มองมาทางฉันที่ตอนนี้พยายามดีดดิ้นตัวเองออกมาเล็กน้อยแต่ก็ทำไม่ได้เพราะแรงที่มากล้นของมาฟอร์จึงทำให้ฉันต้องหยุดนิ่งไปในทันที
