พอเลิกเรียนฉันกับเพื่อนก็พากันเดินออกมาจากห้องเรียนสายตาของนักศึกษาแต่ละคนที่มองมาและก้มมองดูโทรศัพท์ฉันรับรู้ได้เลยว่าคงเป็นคลิปเมื่อเช้าที่เชอร์รี่มันมาตบฉันเรื่องพี่ตั้ม
ฉันไม่ได้สนใจและเดินออกมารอมาฟอร์ที่เดิมแทนก่อนที่รถสปอร์ตหรูสีดำจะขับเคลื่อนเข้ามาทางฉันฉันไม่ได้ทำท่าทางมีพิรุธแต่อย่างใดเพราะรู้ว่าเขาคงรู้ข่าวมาบ้างแล้ว
"หน้าไปโดนอะไรมา!!!"ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเข้าไปนั่งและมาฟอร์ที่กำลังจ้องมือถืออย่างเคร่งเครียดจึงไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจจะตอบคำถามเขาแต่อย่างใด แต่ก็ต้องมาตกใจเมื่อมือหนาสอดเข้ามาใต้คางและบังคับให้ใบหน้าของฉันหันไปตามแรงมือของเขาแทน
"คือ...ช่างมันเหอะ พี่จะไปซ้อมรถนิคะรีบไปเร็ว"ฉันพยายามขยันของคนตัวสูงให้ออกรถไปให้เร็วที่สุดเพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องมาคอยถามเรื่องรอยตบบนใบหน้าที่มันจางลงแล้วมากเมื่อเช้า
"ไปโดนอะไรมา!!!! จะตอบไม่ตอบ!! อย่าโกหกด้วยนะมิราส์"เสียงตะ
