"ช่วงนี้แกดูเหม่อๆนะมิราส์"ไวพจน์เอ่ยถามออกมาเมื่อเห็นฉันที่กำลังนั่งจ้องมองออกไปทั่วๆมหาลัย ภวังค์ความคิดถึงที่มันถาโถมทำเอาฉันทำอะไรไม่ได้เลยทีเดียวนอกซะจากนั่งคิดถึงเขาอยู่แบบนี้ก่อนที่สายตาจะไปสะดุดเข้ากับเชอร์รี่ที่ใบหน้าที่รอยต่างๆนาๆแถมเธอยังสวมใส่ชุดธรรมดามามหาลัยอีกด้วย
"นั่นเชอร์รี่หนิ"
"คลิปนั้นเผยออกไป เออ....คนของแกเลยสั่งให้ไปจัดการกับเชอร์รี่อ่ะ"คนของฉัน?? ฉันนั่งทวนคำๆนั้นออกไปภายในใจเพราะมันจะเป็นใครไปไม่ได้นอกซะจากมาฟอร์ผู้ที่มีอิทธิพลมากจนน่ากลัว
"พีคกว่านี้อีก นั่นมาฟอร์"ฉันค่อยๆหันไปตามสิ่งที่เพื่อนบอกและนั่นคือมาฟอร์ผู้ชายที่ฉันโหยหาเอามากๆเขาดูดีทุกครั้งที่ฉันเจอเขาความสง่าราศีของมาฟอร์ที่เผยแพร่ออกมาชวนน่ามอง ฉันจ้องมองใบหน้าคมคายของเขาอย่างไม่ละสายตาและคิดว่าเขาคงจะเดินเข้ามาทักฉันบ้างแต่ป่าวเลยเขากลับเดินเชิดตรงดิ่งขึ้นตึกเรียนของฉันไป
สายตาของฉันไม่ยอมละสายตา
