"อะไรกันคะ"ฉันเอ่ยถามออกมาเมื่อดูท่าแล้วมันทีอะไรผิดปกติไป
"พี่จะไปเฝ้าเมีย ปะไปกันค่ะ"มาฟอร์ที่เห็นฉันยืนนิ่งแล้วเขาก็รีบจํ้าก้าวเดินเข้ามาคว้าข้อมือของฉันไว้และทำท่าจะเดินออกไป แต่ก็ถูกฉันสลัดมือเขาออกเพราะตอนนี้เขาป่วยอยู่ขืนฉันพาไปตะลอนๆมีหวังเขาคงทรุดแน่
"พี่ป่วยอยู่นะ ถ้ากลัวหนูหายก็ให้คนไปเฝ้าสิคะไม่ต้องไปเองหรอก"
"พี่อยากไปกับหนู นะคะพี่ไปด้วยนะมิราส์"ท่าทางออดอ้อนของเขาไม่ได้ทำให้ฉันอ่อนลงเลยแต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรฉันถึงได้พยักหน้าตอบเขาเขาซะดื้อๆแบบนี้ ฉันละอยากตีตัวเองอยู่เป็นพันครั้งแต่ก็ทำไม่ได้เดี๋ยวเขาก็ว่าฉันบ้าอีก
มาฟอร์เดินก้มหน้าก้มตาลากฉันออกมาจากโรงพยาบาลและขึ้นรถหรูที่มีบอดี้การ์ดของเขาอยู่ในรถอยู่แล้ว ฉันเอาแต่นิ่งเงียบและไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยด้วยซํ้าแต่มีเพียงเขาที่เอาแต่พูดคุยและถามฉันไปต่างๆนาๆศีรษะค่อยๆเลื่ิอนลงมาพิงไหล่ของฉันพร้อมกับยื่นสถานที่ๆหนึ่งให้ฉันดูแต
