เช้าวันต่อมาบอดี้การ์ดคนสนิทของมาฟอร์ก็ได้นำกระเป๋าเสื้อผ้าและชีทที่เรียนในวันนี้มาให้กับฉันในเช้าตรู่ ฉันเดินเข้าไปจัดการกับธุระส่วนตัวให้เรียบก่อนที่จะออกมาและพบกับเขาที่นั่งจ้องหน้าฉันอยู่นิ่งๆ
"ไปเรียนด้วย"
"จะบ้าหรอ พี่นอนพักผ่อนเหอะหนูสัญญาว่าจะรีบกลับมา"พูดจบเขาก็ทำท่าทีงอแงกับฉันเหมือนเช่นเคยและออดอ้อนฉันเหมือนปกติราวกับว่าเมื่อวานไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
เสียงประตูที่ดังขึ้นพร้อมกับเสียงรองเท้าส้นสูงกระทบกับพื้นเดินเข้ามาภายในห้องพักอย่างเกรงขาม ฉันรับรู้ได้เลยว่านั่นคือแม่ของเขาที่เดินเข้ามาและใช่เธอเป็นผู้หญิงที่สวยสง่ามีออร่าเอามากๆการแต่งตัวที่ดูหรูหราเกินต้านทานไม่แปลกใจเลยว่าใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาได้ใครมา
ฉันยกมือไหว้ท่านอย่างมีมารยาทและก้มหน้าก้มตาเล็กน้อย ผู้เป็นแม่ของคนที่อยู่บนเตียงเดินเข้ามาหาฉันและใช้มือเรียวบางสอดใส่ที่ใต้คางของฉันเพื่อที่จะค่อยๆยกมือขึ้นเล็กน้อยเพื่
