เช้าวันต่อมาฉันก็ยังคงนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่มุมเดิมหลังจากที่ทำอาหารให้กับคนตัวสูงเสร็จแล้วเป็นที่เรียบร้อย เอาตามจริงวันนี้ฉันมีนัดต้องไปติวกับเพื่อนๆ แต่ก็ต้องล้มเลิกเพราะมาฟอร์ดันมาป่วยและห่างกายไม่ได้เลย
"อื้อ~~ทำไมตื่นไม่บอกล่ะคะ"และนี้คืออีกอย่างที่ทำให้ฉันต้องตื่นกลัวจากคนอย่างเขา คนเย็นชาหน้าเดียวตายด้านอย่างเขามาออดอ้อนเด็กอย่างฉันงั้นหรอ
"นายเป็นอะไรเนี่ย"
"ทำไมฉันแค่อยากทำตัวดีๆ กับเมีย ไม่ได้เลยไง"เมีย?? เมียงั้นหรอคงจะเป็นเมียบำเรอกายให้เขาเท่านั้นแหละ ฉันพยายามเตือนสติตัวเองให้ได้มากที่สุดเพื่อให้ตัวเองไม่ต้องคิดฟุ้งซ่าน
"เมียบำเรอสินะ"ฉันพูดออกมาด้วยเสียงอ่อนเบาก่อนที่เขาเองจะเดินเข้ามาทางฉันและค่อยๆ ก้มลงประกบจูบร่างบางอย่างเบามือที่สุด
สัมผัสอุ่นจากการกระทำที่นุ่มนวลทำเอาฉันแทบจะสติแตกไปเลยทีเดียวเพราะไม่เข้าใจการกระทำนี้ของเขาเลยแม้แต่น้อยว่าทำไมเขาถึงได้เปลี่ยนไปเป็
