ตอนที่17 เด็กป่วย

1191 Words

คนตัวสูงหายเข้าไปในห้องนํ้าชั่วขณะและเดินหยิบผ้าชุบนํ้ามาเพื่อที่จะเช็ดตัวให้ฉันพร้อมทั้งเปลี่ยนเสื้อผ้าของฉันใหม่ ฉันได้แต่มองการกระทำนั้นไปอย่างเงียบๆ เพราะขัดขืนเขาไม่ได้เลยด้วยซํ้า "นอนเหอะ เดี๋ยวมาเรียก"ฉันพยักหน้าตอบและค่อยๆ ข่มตัวเองให้นอนหลับไปโดยที่เขาเดินออกไปด้านนอกเพื่อรออาหารและจัดเตรียมของไป ร่างกายของฉันที่อ่อนเพลียมากจนทำอะไรไม่ได้เหมือนกับไม่มีเรี่ยวแรงเลยแม้แต่น้อยก่อนที่จะตั้งสติและลุกเดินออกไปนั่งที่เก้าอี้ที่ห้องครัวแทน "เรานี่ยาแก้ไข้ชั้นดีเลย รู้ไหมพี่หายแล้วนะ"เขาพูดออกมาและยักคิ้วให้ฉันที่นั่งอยู่แต่ฉันก็ทำได้แค่พยักหน้าตอบเขาไปอย่างอ่อนแรง มือเรียวหนาค่อยๆ ยื่นเข้ามาอังที่หน้าผากของฉันด้วยร่างกายที่ร้อนรุ่มเขารีบเดินเข้าไปหยิบเจลแปะไข้มาให้ฉันและเดินมาเตรียมยามาวางไว้ให้ทั้งยาอักเสพยาแก้ไข้และโชคดีมากที่ฉันทานยาคุมฉุกเฉินรายเดือนไม่งั้นวันนี้ฉันคงต้องทานยาเยอะม

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD