“Destroy it, then.”
Hindi umatras si Rafael kahit isang pulgada matapos niyang sabihin iyon.
Hindi rin siya nagtaas ng boses.
Pero ramdam ng lahat ng nasa hallway ang bigat ng sagot niya, parang may tinapakan siyang linya na hindi na niya balak burahin.
Diretso lang ang tingin niya kay Cattleya.
Hindi galit.
Hindi rin basta pride.
Mas controlled.
Mas delikado.
Cattleya didn’t flinch.
Pero sa paraan ng pag angat ng baba niya, malinaw na hindi siya aatras.
“You think I won’t?” tanong niya, mas mababa na ang boses pero mas tumatalim.
“I think you will,” sagot ni Rafael. “And I want to see how far you’re willing to go.”
Hindi iyon pang aasar.
Challenge iyon.
At iyon ang mas lalong nakakainis.
Sa likod nila, may mga empleyadong dumadaan pero bumabagal ang lakad.
Hindi sila tumi
