“Explain mo nga ‘to.”
Hindi tumaas ang boses ni Rafael, pero sapat ang lamig nito para mapatingin lahat ng nasa conference room. Hindi siya sumandal. Nakatayo siya sa unahan, hawak ang tablet na naka-flash ang sunod-sunod na files.
Mga revisions.
Mga approvals.
Mga timestamps.
At lahat ng iyon… may mali.
Hindi obvious sa unang tingin. Pero hindi rin sapat na hindi mapansin ng taong sanay maghanap ng pattern.
At si Rafael, hindi siya CEO dahil lang sa apelyido.
Tahimik ang buong team, pero hindi iyon yung simpleng katahimikan na walang laman. Ito yung klase na may bigat. Yung alam nilang may mali, pero walang gustong mauna magsalita.
“Sir… normal lang naman po yung revisions,” sagot ng isang senior designer, halatang pilit ang composure.
Hindi agad sumagot si Rafael.
Inangat niya
