Behram, lavabo kapısının önünde sırtını duvara yaslamış, sabır dilercesine tavana bakıyordu. Kardeşinin şu gereksiz adrenalin tutkusu ve kurduğu saçma oyunlar bazen çekilmez bir hal alıyordu.
Düğün gecesinde bile böyle bir hengame yaratmak ancak Ardil’in aklına gelirdi. Ayak uydurmuştu çünkü Ardil’i durdurmanın tek yolunun bazen ipi tamamen salmak olduğunu biliyordu.
Köşeden nefes nefese gelen Sinan’la göz göze geldiler. Sinan’ın gözleri yuvalarından fırlayacak gibiydi, ceketi omuzlarından düşmüş, kravatı yana kaymıştı.
"Ağam," dedi Sinan, sesi titreyerek. "Mirşad ağam nerede? Her şey yolunda mı?"
Behram, elindeki tespihi sakince çevirirken başıyla kapıyı işaret etti. "İçeride, merak etme."
"Ağam neden bu kadar rahatsın?" Sinan, Behram’ın sakinliğine anlam veremedi. Titreyen elleriyl
