13.Unutulmayan yaralar

758 Words

Rohat'ı hızlıca geriye iterek.Kendimi ondan uzaklaştırdım ve konuştum. "Ben seni istemiyorum demiştim. Uzak dur benden !" "Heja bir an kendimi kaybettim! sen beni kendinden uzaklaştırdıkça ben iyice sana bağlanıyorum bunu görmüyor musun!?" "Hayır çünkü yaptıklarını unutamıyorum!" Rohat sinirle ışığı kapatıp yatağa girmişti. Işığı açmadan dolaptaki yer yatağımı alarak yere serdim.Yavaşça yer yatağıma girdim.Uykum kaçmıştı uyuyamıyordum.Yarın bir daha bana dokunursa olacaklardan ben sorumlu olmam.Rohat Demirkan çok olmaya başladı. *** Nihayet sabah olmuştu.Yüzüme yansıyan ışıkla gözlerimi zor da olsa açabilmiştim.Rohat bugün şirkete gitmişti .Aşağıya inerek Berivan abla gil masada oturmuş kahvaltı yapyorlardı.Gülçehre ana da yüzüme bakarak. "Oo gelin hanım sabah şerifleriniz hayrola!"

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD