อุบัติรักสามีจอมบงการ SET อุบัติรักอุบัติร้าย - สินสอดของเจ้าสาว

1474 Words

“ฉันเข้าใจว่านี่อาจเป็นประเพณีบ้านคุณ” นุชลตรีกล่าวขึ้นในที่สุด “แต่ถ้าฉันตอบตกลงไป ฉันเองก็มีเงื่อนไขของบ้านฉันเช่นกัน” นุชลตรีกล่าวด้วยน้ำเสียงหวานล้ำจนดาราอดกลัวใจไม่ได้ “โอเค ฉันจะไม่กลับมาบ้านฉันที่ไทยก็ได้ แต่หากให้ฉันตบแต่งเป็นภรรยาของคุณแล้ว ฉันก็จะต้องเป็นภรรยาเอกเท่านั้นในบ้านของคุณ และแน่นอนว่าหากฉันมีทายาทให้กับคุณ ฉันจะรีบเซ็นใบหย่าขาดจากคุณทันที คุณจะตกลงไหมคะ คุณมาฮันห์” หญิงสาวกล่าวเป็นภาษาอังกฤษใส่หนุ่มทั้งสองด้วยอาการฟิวส์ขาดถึงขีดสุด นุชลตรีเป็นเช่นนี้เสมอเวลาที่หล่อนโมโหหรืออยากเอาชนะใครสักคนเธอจะพูดภาษาอังกฤษใส่ทันที ดารามองบุตรสาวด้วยอาการนิ่งเงียบ เวลานี้หล่อนอ่านเกมของนุชลตรีออกทันที “ตกลงผมสัญญา” มาฮันห์กล่าวพลางวางแก้วน้ำ ชาลงอีกครั้งอย่างพึงพอใจในคำตอบทีได้รับ “ฉันเองก็ตกลงเช่นกันค่ะ” นุชลตรีกล่าวขึ้นแล้วส่งยิ้มให้กับมารดาของเธอด้วยแววตาสดใส “ถ้าเช่นนั้นหลังจากนี้ทรัพย์สินของตระกูลคุณดาราที่คุณทวดเอาบ้านไปจำนองผมจะยกยอดหนี้สินทั้งหมดให้กับคุณ” มาฮันห์กล่าวขึ้นพลางปรายตามองไปยังโยเซฟห์ น้องชายที่รู้หน้าที่ มือเรียวของโยเซฟห์เอื้อมหยิบโฉนดที่ดินและให้คนขนกล่องใส่สมบัติหลายกล่องเข้ามาวางตรงหน้าของดาราและนุชลตรี “สมบัติพวกนี้เป็นสัญญาใจระหว่างปู่ทวดของผมและย่าทวดของพวกคุณ จากนี้สมบัติเหล่านี้จะเป็นของพวกคุณถือเป็นน้ำใจจากพวกเรา” ดาราและนุชลตรีอ้าปากค้างพลางมองสมบัติที่มากมายก่ายกองอยู่ตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตาของตนเอง “ถ้าพวกคุณตกลงแล้วอีกสองวันขอให้คุณดารา และคุณนุชลตรีรีบบินไปอินเดียกับเราเลยนะครับ” มาฮันห์กล่าวด้วยน้ำเสียงแปร่ง “ทำไมถึงต้องรีบขนาดนั้นคะ” นุชลตรีกล่าวขึ้นอย่างตระหนกพลางเอ่ยถามออกไป “เพราะว่าพิธีกรรมทางบ้านเราจะต้องมีพิธีเมเฮนดีก่อนพิธีวิวาห์ครับ” มาฮันห์กล่าวด้วยน้ำเสียงเข้มขรึม “ถ้าอย่างนั้นบ้านฉันอยู่ที่ไทยก็ต้องไปมัทราส แบบนี้ใช่ไหมคะ” นุชลตรีเอ่ยถามสองหนุ่มที่มาสู่ขอหล่อนด้วยทรัพย์สมบัติเงินทองมหาศาล “ตกลงค่ะ” นุชลตรีเอ่ยตอบขณะที่ดาราได้แต่อ้าปากค้างอย่างตระหนก นุชลตรีและดารา สองแม่ลูกจองเที่ยวบินบินไปอินเดียใต้ด้วยความรู้สึกที่แตกต่างกัน “นุชลูกว่าแบบนี้มันจะดีแล้วจริงๆเหรอลูก” ดาราเอ่ยถามบุตรสาวหัวแก้วหัวแหวนเพียงคนเดียวของหล่อนเอง “ดีซิคะแม่ ทำใจให้สบายค่ะ อีกไม่กี่ปีนุชก็กลับมาแล้ว” ท้ายประโยคนุชลตรีกล่าวด้วยน้ำเสียงติดตลก “โอ๊ย คุณแม่คะ” นุชลตรีร้องเสียงดังเมื่อฝ่ามือของผู้เป็นแม่ฟาดหล่อนเข้าให้ “เดี๋ยวจะตีปากไม่เป็นมงคล” ดารากล่าวพลางเดินออกไป “ไม่จงไม่จองมันละ…นุชลูกอย่าลืมจองตั๋วให้แม่ด้วยนะเข้าใจไหม…นุชลตรี ” ดารากล่าวกับบุตรสาวอย่างกำชับพลางเดินออกมาจากห้องนอนของลูกสาว ไม่กี่วันต่อมาหลังพิธีเมเฮนดีของนุชลตรีได้ผ่านไปก็ถึงฤกษิ์วิวาห์ของเจ้าสาวสัญญาใจอย่างหล่อนเสียที เวลานี้มาฮันห์ขี่ม้าเข้ามาในคฤหาสน์หลังใหม่ที่พวกเขาจัดให้เธออยู่แล้ว นุชลตรีอดรู้สึกไม่ได้ว่าหล่อนกำลังเคลิ้มฝันอยู่ “ต่อไปบ่าวสาวแลกพวงมาลัยระหว่างกัน” จายามาลาเป็นพิธีที่นุชลตรีแลกพวงมาลัยกับมาฮันห์ นุชลตรีส่งรอยยิ้มกว้างจนฟันขาวที่เรียงตัวเป็นระเบียบให้กับชายหนุ่ม ส่วนมาฮันห์ก็คล้องพวงมาลัยให้กับเจ้าสาวของเขา เวลานี้เขามองเห็นนุชลตรีแต่งชุดส่าหรีแล้ว หล่อนไม่เหมือนสาวไทยที่เขาวาดไว้ ความจริงแล้วนุชลตรีหล่อนสวยงามกว่านั้นมาก มาฮันห์รู้สึกพอใจในรูปโฉมของหญิงสาวไม่น้อย เขาช่างเป็นชายหนุ่มที่โชคที่สุดในโลกเป็นแน่แท้ นุชลตรีมีใบหน้างดงามมากในวันนี้ ดวงตาของหล่อนกลมโตสวยคม จมูกของหล่อนโด่ง ริมฝีปากสีซีดถูกแต้มแต่งด้วยสีแดงสด สินสอดตรงหน้าของนุชลตรีมีมากเสียจนมารดีอดตาวาววับไม่ได้ มารดีผู้เป็นแม่ของมาฮันห์มองไปยังสินสอดแล้วจึงส่งมอบสินสอดของบุตรชายแลกกับทางเจ้าสาว นุชลตรีอดตื่นเต้นไม่ได้อีกครั้งเมื่อเวลานี้มารดีสวมสร้อยประจำตระกูลเจซลงบนคอขาวนวลละเอียดของหญิงสาวชาวไทย พิธีนี้ทำให้นุชลตรีอดน้ำตารื้นขึ้นมาไม่ได้ นั่นก็เพราะว่านุชลตรีได้กลายมาเป็นสะใภ้ของตระกูลเจซโดยสมบูรณ์และมารดี แม่ของมาฮันห์และโยเซฟห์ได้ยอมรับหล่อนเข้ามาเป็นสะใภ้ตระกูลโดยสมบูรณ์แล้ว นุชลตรีอดหัวใจพองโตขึ้นอีกครั้งเมื่อไฟในกองไฟสว่างไสวลุกโชนขึ้นมาจากน้ำมือของพราหมณ์ที่ทางฝ่ายของมาฮันห์เชิญมา เสียงสวดบูชาไฟดังขรมจนนุชลตรีฟังเข้าใจเพียงว่านี่คงจะเป็นเสียงให้พรจากท่านพราหมณ์ หล่อนรู้สึกขอบคุณอยู่ในใจ เวลาสำคัญของบ่าวสาวได้มาถึงแล้ว มาฮันห์สาวเท้าก้าวเดินนำนุชลตรีรอบกองไฟ หัวใจของหญิงสาวเต้นระรัวเมื่อหญิงสาวออกเดินตามชายหนุ่ม นุชลตรีอดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้ ‘เธอทำได้นุชลตรีพระเจ้าท่านอวยพรเธออยู่’ หญิงสาวคิดในใจขณะที่เท้าของหล่อนขยับตามมาฮันห์ก้าวเดินรอบกองไฟในพิธีวิวาห์สายฟ้าแล่บครั้งนี้ นุชลตรีเดินวนรอบกองไฟประมาณเจ็ดรอบได้เท่าที่มาฮันห์พาหล่อนเดินวนรอบกองไฟอันศักดิสิทธิ์ “ขอให้รักกันนานๆนะลูกนะ” ดารา ผู้เป็นแม่ของนุชลตรีมองบุตรสาวด้วยความปรีดาพลางกล่าวอวยพรบุตรสาวตนเองด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน นุชลตรียิ้มรับคำของมารดาแล้วบอกลามารดาของตนเองอย่างอ่อนหวาน ดารายื่นมือของนุชลตรีส่งให้กับเจ้าบ่าวอย่างมาฮันห์ ลึกๆแล้วดาราอดเป็นห่วงนุชลตรีบุตรีของตนเองไม่ได้เลยจริง ๆ ที่ต้องห่างบ้านมาไกลแถมยังมาอยู่กินกับคนต่างถิ่นต่างภาษาอีก ดารามองบุตรสาวด้วยความสงสาร นุชลตรีเดินห่างออกไปแล้ว เธอหันมาเจอกับมารดีพอดี “ไม่เจอเธอนานสวยขึ้นเยอะนะพี่” มารดีกล่าวกับดาราอย่างเป็นกันเอง “เธอเองก็สวยมากเลยนะมารดี” ดารากล่าวกับแม่ของมาฮันห์อย่างจริงใจ “ฉันฝากนุชลตรีด้วยนะ แม้หล่อนจะดื้อไปบ้างแต่จริงแล้ว” ดารากล่าวกับมารดีด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย “ฉันเข้าใจดีว่าหล่อนรู้สึกอย่างไร ฉันจะช่วยดูแลยัยหนูให้เอง” มารดีรับปาก เพื่อนสาวอย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะ “ขอบคุณหล่อนมาก ๆ นะ” ดารากล่าวพลางสวมกอดมารดี สตรีชาวอินเดียใต้ผู้ได้ชื่อว่าเป็น แม่ของมาฮันห์ “รักเธอเช่นกันจ้ะ” มารดีกล่าวขึ้นพลางกอดตอยดาราด้วยสีหน้ายิ้มหวานสนิท “ฉันก็รักเธอมากเหมือนกันนะ” ดารากล่าวพลางกอดตอบหญิงวัยกลางคนอีกครั้ง เวลานี้ดาราไม่รู้เลยว่าสีหน้าของมารดีเป็นเช่นไร หากแต่ถ้าเธอได้ยินว่าบุตรีของตนเองมีชีวิตไม่ดีที่คฤหาสน์ตระกูลเจซแล้วล่ะก็ ‘ฉันจะตามล้างพวกแกทั้งตระกูลเลย’ ดารามารดาของนุชลตรียกยิ้มอยู่ในใจ มารดีรู้ดีว่านุชลตรีก็แค่ผู้หญิงที่มาฮันห์เลือกไว้เพื่อคั่นเวลารอลูกสะใภ้ที่แท้จริงของหล่อนกลับมาเท่านั้นและใครคนนั้นจะเป็นใครไปไมได้เลยนอกจากหนูมีร่าห์ ยัยหนูมีร่าห์เป็นหญิงสาวที่น่าสงสาร เธอเป็นคนกำพร้าทั้งพ่อและแม่ก็มีแต่พ่อค้าที่ดินที่มารดีอยากได้มาครอบครองไว้เท่านั้นแหละที่จะมาเป็นสะใภ้ตระกูลเจซ! +++

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more