Never Again (completed)

Chapter 10 lonely

Isabel

“Hindi ba masyadong mabilis EnZo? How sure are you that you love me?”

Hindi ko maiwasan mag tanong dahil natatakot akong mahulog ang loob ko sakanya tapos Hindi naman pala niya ko talaga mahal.

“Wala naman yata sa haba ng pagkakakilala ang sukatan ng pagmamahal Eli.. but I understand Eli Kung Hindi mo pA ako masagot ng I love you too. I’m willing to wait” Sagot ni EnZo

Nakauwi na si kuya Jacob galing sa business trip niya. He’s very happy ng ibalita saakin na maraming mga chains of hotel ang gustong mag lagay ng J&R coffee shop sa kanilang hotels.

“Congratulations kuya.. ang layo na talaga ng narating mo. I’m proud of you” yakap yakap ko ito.

Malungkot ito dahil alam Kong May Hindi sila pag kakaunawaan ni Cassy.

“ Isabel Pupunta ako sa bar later to meet up with JM dumating na pala ito at ipapakilala daw saamin ang girlfriend niya kaya Huwag mo na akong antayin for dinner”

“ Sige kuya ingat ka Huwag kang mg drive ng lasing” paalala ko dito

“Opo nanay” biro nito

Na gising ako ng hating gabi dahil NakAramdam ako ng uhaw. Bumaba ako sa kitchen at uminom ng tubig. Sakto narinig ko ang pintuan na bumukas.

“Si kuya Jacob na siguro ito” sa isip ko

Nagulat ako ng bigla nitong hinagis ang jacket niya ng paba libag at naupo sa couch sabay Napahilamos ng muka.

“Kuya are you ok”

Nagulat pA ito dahil Hindi nito inaasahan na gising pA ako

“Isabel why are you still awake?” Tanong nito

“Nauhaw Lang ako Kaya bumaba ako at uminom ng tubig”

“She’s back Isabel” maiksi nitong saad

“Who Cassy”?

“No.. si Ate RaRa mo.. siya ang girlfriend ni JM. Tang ina Ang sakit Isabel makita siyang May mahal ng iba. Para saan pA itong mga sakripisyo ko at paghihirap pati tagumpay Kung Wala din siya” umiiyak na saad ni kuya Jacob

“ kuya maybe it’s time to move on what about Cassy balewala na ba saiyo si Cassy”

Napatigil ito sa pag iyak at umakyat na sa kwarto niya. Naawa ako Kay kuya Jacob but I really think tadhana na ang naglapit sakanila ni ate RaRa muli para makapag move on na siya. Alam Kong sasariwa muli ang mga sugat nito sa puso ngunit alam Kong ito ang makAkabuti sakanya. Ilang araw pA ang nagdaan at nabalitaan ko nalang na ni let go na niya si Ate RaRa dahil buntis na ito Kay kuya JM pero nakunan ito dahil inakala ni kuya JM na niloloko siya ni Ate RaRa at kuya Jacob. Nang umuwi si Ate RaRa sa Pilipinas Hindi na umuwi sa bahay si kuya Jacob. He calls me and we see each other sa coffee shop pero hindi umuuwi sa bahay. At lagi din Itong mukang wasted. Hanggang sa makabalik si Cassy galing Europe trip nila.

“Hello Isabel anong ginagawa ni Jacob.. I know what happened is he ok?” Kausap ko ngayon si Cassy

“He’s not ok Cassy.. to be honest I don’t even know nasaan siya” nag aalala Kong Sagot

“I will try to call him” maiksing Sagot nito sabay baba ng telepono

The next day I received a call naaksidente ito. Iyak ako ng iyak sa ospital dahil Hindi ito nagigising. Ito yata ang araw na NakAramdam ako ng sobrang takot. Ayokong mawala kuya Jacob ko. Hindi ako makakain makatulog at balik balik din ako sa chapel to pray. Thank god at dininig ang aking dasal at Good news eh na gising ito at Nakaka alala naman. Ang problema Lang ay si Cassy.. we found out kay EnZo na lumipad ito patungong Greece para doon mag aral. Next thing I knew Sinundan na ni kuya Jacob sa Greece si Cassy.

Sa lahat lahat ng nangyari this few weeks isa Lang ang naging sandalan ko at ang tanging taong nag papangiti saakin si Enzo. He never leave my side Tuwing nag e emotional breakdown ako he’s there to listen.

“ thank you EnZo ha you’re always there for me. Alam ko pagod kana sa kadramahan ko” Seryoso kong saad dito Habang nag kakape kami sa opsina niya.

“It’s ok babe I told you Im always here for you.. so how’s Jacob is he slowly moving on?”

Ayokong pangunahan sila Cassy at kuya Jacob kaya Hindi ko masabi na moved on na moved on na si kuya Jacob nasa Greece nga Kasama si Cassy. Hindi ko nga alam Kung uuwi ito para sa 18th birthday ko next month.

“Oh yeah he moved on.. kailangan Lang ni kuya ng closure and when she let go ate RaRa he realized he moved on along time ago. He just need closure.” Sagot ko dito.

“We’ll that’s good to hear” Sagot ni EnZo.

“Sige Babalik nako sa office ko tapusin ko lang yung mga designs ko para May ma I present ako saiyo this week sayang naman ang pina pA sweldo mo saakin pakape kape Lang ako.” Biro ko dito

“Parang mas gusto kitang I hire as body guard para lagi mo nalang ako bina bantayan.” Banat nito

“Haayyy.. naku aga aga niyang pick up lines mo trabaho muna bago landi”

Natawa naman ito sa sinabi ko. Half day Lang ako nag wowork kay EnZo. Sometimes umaga hangang lunch minsan naman lunch until 6 depends kung Kailan ako kailangan sa coffee shop at syempre depende sa school hours ko.

“Haayy sa wakas Natapos din ang mga designs ko” kausap ko sarili ko habang ako ay nag iinat.

Naisipan Kong Puntahan si EnZo para iabot ang mga new designs ko at magpaalam na diretso na ako sa school ko. I was accepted sa Stanford University and currently studying business management and planning also to take a bachelor degree in arts.

Hindi ko naka ugaliang kumatok sa office ni EnZo and he never say anything. Pagbukas ko ng pinto nawala ang excitement ko at lapad ng ngiti ko sa labi. Nakita ko Lang naman si Christine na nakapalupot ang kamay sa leeg ni EnZo at tila nag hahalikan sila. Nakatalikod ito saakin at natatakpan nito ang muka ni EnZo. Pero kahit hindi sila ng hahalikan ang Sagwa pA din ng posisyon nila. Nahulog ko ang folder nahawak ko kaya napalingon sila pareho.

“I’m sorry I should have knock” sabay takbo ko papunta sa parking lot narinig ko pA si EnZo na tinawag ako but I just kept running. I felt betrayed. Paano niya nagawa saakin yun. Hindi man Lang niya inawat si Christine na yumakap sakanya. And who knows what else can happen kung Hindi ako dumating.

“Tanga mo Isabel nag Pauto ka sa EnZo na yun” umiiyak ako habang nag dadrive

Narinig ko ang phone ko na nag riring at nakita kong si EnZo ang natawag. I didn’t answer it. Alam ko mag pA palusot Lang ito. Pag dating ko sa parking lot ng school Binasa ko ang mga text ni EnZo

Lahat ng message niya seen zone ko Lang. Mabilis dumaan ang araw sa school ngunit parang Wala akong naintindihan sa klase ko dahil lumilipad ang utak ko. Dumaan muna ako sa coffee shop bago umuwi ng bahay.

“Hello cuz? Musta na lapit na birthday mo ha May plano ka ba?” Tanong ni Lara Mae.

Nakahiga ako ngayon sa kama at katatapos Lang maligo nakasuot pa din ako ng roba Lang.

“Gusto ko ng umuwi ng Pilipinas Cuz.. miss na miss ko na ang nanay ang lungkot lungkot dito” Hindi ko na mapigilan umiyak.

“ tahan na cuz.. Bakit Hindi ka nalang umuwi kung nahihirapan kana?” Tanong ni Lara Mae

“Alam mo naman Hindi ako papayagan ni kuya diba ayoko din naman sayangin sakripisyo niya”

“Si kuya Jacob Lang ba talaga ang dahilan” Usisa nito

Muli akong napahikbi.. Hindi ako nakakibo. Bukod Kay kuya Jacob si Lara Mae ang nakaka kilala saakin ng lubos.

“Tahan na.. pag ready ka mag open call me ok I’m here to listen”

“Thank you cuz” humihikbi kong Sagot dito.

Matapos Kong kausapin si Lara Mae ay nag patuloy Lang sa pag landas ang aking mga luha. Tang ina.. Yung taong sinasandalan ko pag May problema ako ay Ngayon ang taong nanakit saakin. Sino ngayon ang aking sasandalan. Who’s shoulder am I gonna cry on..

I feel so lonely. Parang iniwan nila ako lahat. Pakiramdam ko Hindi ako importante sa mga mahal ko sa buhay.

Iyak ako ng iyak hangang sa makatulog ako. Hoping pag gising ko eh Wala na ang sakit sa puso ko.