โกดังร้าง
หลังจากที่ณิชากับหนึ่งกินข้าวกันเสร็จ เธอก็ต้องออกมาทำงานที่ค้างไว้ต่อ โดยที่เธอบอกหนึ่งว่าจะออกมาสืบเรื่องณิริน หนึ่งไม่ได้พูดอะไรแต่สายตาที่มองคนตัวน้อยกับมีแต่ความเป็นห่วง
บรื้น.........เอี๊ยด... รถซุปเปอร์คาร์ วิ่งเข้ามาจอดที่โกดังร้างฐานทัพที่ประชุมของเธอและเพื่อนรักสองคน
กึกๆ กึก ๆ เสียงลิฟท์อัตโนมัติ เลื่อนลงมาที่ชั้นใต้ดิน โดยมี ไอรินกับไบอั้นรออยู่แล้ว
" ไงณิชาฉันนึกว่าแกตายแล้ว ส่ง ข้อความไปไม่ตอบไม่อ่าน" ไบอั้นบ่นอุบแบบไม่จริงจัง ก่อนจะหันมาเจอคอขาวที่ตอนนี้มีแต่รอยดูด เป็นจ้ำเต็มคอ
" fuck...." ไบอั้นอุทานออกมาด้วยความตกใจ เมื่อเห็นคอของณิชา
" อะไรของมึง" ณิชาพูดออกมาเสียงเรียบ ไม่กล้ามองเพื่อนเพราะเขิน ไบอั้นยกยิ้มมุมปาก เมื่อเห็นยัยแม่มดมีความรู้สึกเหมือนคนอื่นแล้ว
" ณิชา ไบอั้นมาดูนี้ " ไอรินที่อยู่หน้าคอมเรียกเพื่อนรักทั้งสองให้เข้ามาดู แต่ไอรินก็ต้อง
