" อย่าไปไหนไม่บอกพี่อีกนะ " หนึ่งผละคนตัวน้อยในออ้มกอด ออกมาแล้วมองหน้าเหมือนโล้งอกที่เห็นว่าคนตัวน้อยยังอยู่ตรงหน้า
ณิชามองคนตัวโตด้วยสายตาวูบไหว หัวใจดวงน้อยรู้สึกตื่นขึ้นมา อีกครั้ง
" สัญญากับพี่ได้ไหม ว่าจะไม่หายไปแบบนี้อีก พี่ใจคอไม่ดี " หนึ่งมองคนร่างบางด้วยสายตาตำนิ แต่น้ำเสียงกับออ่นโยน เหมือนขอร้อง
ณิชารู้ดีว่า เธอให้สัญญากับผู้ชายตรงหน้าไม่ได้ถึงแม้จะรักเขามากแค่ไหน ด้วยฐานะ และหน้าที่ และที่สำคัญ ชีวิตที่แตกต่างกัน ณิชา
มองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสาตาวูบไหว
" ตราบใดที่ณิยังมีลมหายใจ หัวใจของณิ จะเป็นของพี่คนเดียว ณิสัญญา" สิ่งนี้สิ่งเดียวเท่านั้นที่ณิชาจะสัญญากับหนึ่งได้ หนึ่งทำใจไว้อยู่แล้วว่าวันนึ่งณิชาจะต้องไปมีชีวิตของเธอ แต่พอเขาตื่นขึ้นมาไม่เจอ เขากับทำใจให้ยอมรับไม่ได้
" ชีวิตนี้ของพี่จะเป็นของณิคนเดียว หัวใจพี่ก็เช่นกัน นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
