ชายคนที่สอง เมื่อเห็นเพื่อนที่นอนชักกระตุกจมกองเลือด ก็ทำท่าตกใจแล้วเหมือนจะวิ่ง
ณิชาที่เร็วกว่า เธอขว้าคอเสื้อชายหนุ่มจากข้างหลัง แล้วยิ้มมุมปากอย่างเหี้ยมเกรียม
" กูไม่ถามมึงหรอกนะว่าใครส่งมึงมา เพราะมึงคงไม่บอก แต่กูจะปล่อยมึงไป แต่มึงต้องไปบอกคนที่ส่งมึงมาว่า กูจะตามไปเด็ดหัวมัน " ณิชาผลักชายหนุ่มตัวโตที่วิ่งหนีตายแบบไม่คิดชีวิต แม้แต่หันหลังก็ไม่หันกลับมามอง
ณิชายิ้ม อย่างเหี้ยมเกรียม ก่อนจะหันมามองร่างที่หายใจโรยริน เธอกดโทรศัพท์โทรหา ใครบางคน
" ไบอั้น มีคนตามฉันว่ะ ตายหนึ่ง" ณิชาโทรหาเพื่อนรักเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟัง จากนั้นไม่นาน ไบอั้นขับรถเข้ามาหาณิชากับ ร่างชายหนุ่มที่หายใจโรยริน เธอตั้งใจไม่ฆ่าชายคนนี้ เพราะเธอคิดจะเก็บไว้สืบหา ส่วนไอ้คนที่เธะอปล่อยไป ถ้าไอ้คนที่ส่งมันมาโหดคงไม่ปล่อยมันไว้ เธอฆ่ามันหรือไม่ ยังไงมันต้องตายอยู่ดี
เลยปล่อยมันไปเหมือนเป็นหมายศาล ไปให้คนที่
