Beyza Karayel
Dilimize pelesenk ettiğimiz sevgi, saygı ve güven duyguları domino taşları gibi bir bir yıkılmıştı. Doğru bildiğim her şeyin yanlış olmasını geçtim, yaşadığım her şey sanki bir trajediydi. Komikti dışarıdan bakınca belki ama hiç gülesin yoktu benim. Şu an tıpkı Serkan gibi hafızamın silinmesini istiyordum. Her şeyi unutmak, her şeyi tek kalemde silmek istiyordum ama bu mümkün değildi. Acı beni bırakmamaya yemin etmişti. Bedenimde kendine bir ev kurmuştu ve o inşaatın dairelerini kat kat yükseltmeye devam ediyordu.
“Her şey yalanmış Serkan...” diye fısıldadığımda Serkan kollarımı iki yanımdan sıkı sıkıya tuttu. Yürüyemiyordum, gücüm yoktu ama hesaplaşmak istiyordum. Onu öldürmek, ortalığı yakıp yıkmak benim acı çektiğim gibi ona da acı çektirmek istiyordum. Gözlerimi babam
