Büşra Çelik
İnsanın kalbinin rotası nereye gideceği ya da nerede durup tökezleyeceği inanın hiç belli olmuyordu. Ben sarsak sarsak yürüdüğüm bu yolda büyük bir taşa çarpıp durmuştum ve şimdi de yürüyecek mecalim yoktu. Günlerdir kafamın içerisin işgal eden adamın dudakları şu an dudaklarımın üzerindeydi ve ben ne yapacağımı dahi bilmiyordum elim ayağıma dolanmıştı. Peki kalbim neden bu kadar hızlı atıyordu? İlk kez bir erkeğin bana uyguladığı bu ani çekimden ötürü mü? Birileri ilk kez dudaklarıma dokunuyordu ve bu ilk benim aklımı başımdan almıştı. Gözlerim kapalı, sırtım duvara yaslıydı. Eğer onun bedeni bedenimin üzerine kapaklanmamış olsaydı kesinlikle yere çakılırdım.
Karşılık demişti öyle mi? Benim onlara yaptığım onca şeyin karşılığı bir öpücük müydü yani? Dudaklarını oynatmıyordu,
