Beyza Karayel
Kaçamadığım gerçekler yüzüme bir bir çarpıyordu. Bir çocuğun varlığı kucağımı doldurmuşken nasıl anne olmak istemeyeyim ki ben? O kadar güzel bir duyguydu ki göğsüm sanki bir balon misali şişiyor ve patlamak istiyordu. Bütün gece Nazlı ve Nehir Ada’nın yanında kalmış onlara refakatçi olmuştum. Yaman da buradaydı ama bir kadın olarak ben elbette ki daha fazla yardım ediyordum. Sabah kahvaltıdan sonra doktor gelmiş gaz çıkarıp çıkarmadığını ve tuvalete çıkıp çıkmadığını sormuştu. Her şeyin yolunda ilerlediğini görünce de taburcu işlemlerini başlatılabileceğini söylemişti. Çocuk doktoru da gelip Nehir Ada’yı kontrol etti ve işitme testini yaptırıp onun da gayet iyi olduğunu söyledikten sonra her ikisini de taburcu ettiler. İkisinin de sağlıklı olduğunu duymak beni o kadar rahat
