Havuz!

1004 Words

Büşra Çelik Bazı şeyler bizi mutlu da ederdi, aynı zamanda üzerdi de. Mutluluğu bir kez tadan beden hep devamını ister, asla olanla yetinmeyi bilmezdi. Onca mutsuz olduğu zamanlara inat bir kez mutlu olunca neye uğradığını şaşardı. Ben de neye uğradığını şaşıranlardan biriydim. Bulduğum bir avuç mutluluk beni kendine aç bırakmıştı. Uzun zaman sonra ilk kez böyle sevilmiş, böyle mutlu olmuştum. Hele ki Tolga’nın benim için annesine yemek yaptırmış olması gerçekten bambaşka bir boyuttu. Şu an ise beni heyecanlandıran adamın kolları arasındaydım. Beni hiç zorlanmadan arabaya kadar taşımıştı ve bizi gören birkaç insan hasetle bakmıştı. Herhalde bizi sevgili sanmışlardı ama böyle bir ihtimalin olmadığından haberleri yoktu tabi... Beni arabasına oturtup kemerimi taktığında ılık nefesi tenimin

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD