ต่อให้เลยครับ! สำหรับ **บทที่ 7** หลังจากที่ **ศิลา** (ท่านประธาน) ออกอาการ "หมาหวงก้าง" หึงรินรดากับคุณพศินจนหน้าดำหน้าแดงไป
ในบทที่แล้ว บทนี้เราจะมาทำให้บรรยากาศมัน **"นุ่มนวลขึ้น"** แต่แฝงไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เริ่มปิดไม่มิดครับ
### **บทที่ 7: พายุที่เริ่มสงบ**
ความเงียบปกคลุมไปทั่วรถหรูที่กำลังมุ่งหน้ากลับกรุงเทพฯ หลังจากจบงานที่หัวหิน **รินรดา** นั่งตัวลีบติดประตูรถพลางทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง เธอจงใจหลบสายตาคมกริบของคนที่นั่งอยู่เบื้องหลังพวงมาลัย ซึ่งตั้งแต่เดินหนีเธอมาเมื่อเช้า เขาก็ไม่ยอมพูดอะไรอีกเลยนอกจากสั่งให้เธอ 'ขึ้นรถ' ด้วยเสียงดุๆ
"จะนั่งเบียดประตูไปทำไม กลัวผมจะกัดหรือไง?"
น้ำเสียงทุ้มที่จู่ๆ ก็ดังขึ้นทำเอาหญิงสาวสะดุ้ง ศิลาเหลือบมองเธอนิดหนึ่งก่อนจะหักพวงมาลัยเข้าเลนขวา "หรือว่ากำลังอาลัยอาวรณ์ไอ้หนุ่มไมโครเวฟคนนั้นอยู่?"
"คุณพศินเขาก็แค่มีมารยาทค่ะ ไม่เหมือนใครบางคน..." รินรดาพึมพำเสียงเบา แต่ดูเหมือนคนหูดีจะได้ยิน
"ใครบางคนที่ว่าน่ะ จ่ายเงินเดือนคุณนะรินรดา" เขาเหยียบคันเร่งขึ้นอีกนิดเหมือนประชดอารมณ์ "แล้วที่บอกว่าผมไม่มีมารยาทน่ะ ผมทำเพื่อปกป้องคุณต่างหาก หมอนั่นมันจ้องจะเคลมคุณตั้งแต่สบตาครั้งแรกแล้ว มีแต่คุณนั่นแหละที่ซื่อบื้อดูไม่ออก"
"แล้วทำไมท่านประธานต้องโมโหขนาดนั้นด้วยล่ะคะ?" รินรดาหันกลับมาจ้องหน้าเขาอย่างจริงจัง "ถ้าฉันจะคุยกับใคร หรือใครจะมาจีบฉัน มันก็เป็นเรื่องส่วนตัวไม่ใช่เหรอคะ?"
ศิลาชะงักไปครู่หนึ่ง มือที่จับพวงมาลัยขยับแน่นขึ้นจนเห็นเส้นเลือด เขาเงียบไปนานจนความกดดันเริ่มกลับมาอีกครั้ง ก่อนจะพูดออกมาด้วยเสียงที่เบาลงกว่าปกติ
"ก็เพราะว่าตอนนี้คุณเป็นพนักงานของผม... อะไรที่เป็นของผม ผมไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวาย"
คำว่า **'ของผม'** ทำให้รินรดาหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ เธอรีบหันหน้าหนีไปทางเดิมเพื่อซ่อนอาการเขินอาย ส่วนศิลาก็แสร้งทำเป็นสนใจถนนตรงหน้า แต่หากรินรดาสังเกตสักนิด จะเห็นว่าใบหูของท่านประธานผู้เย็นชากำลังขึ้นสีแดงระเรื่อไม่แพ้กัน
"เย็นนี้... ไม่ต้องกลับห้องพักพนักงาน" ศิลาพูดขึ้นทำลายความเงียบอีกครั้ง "ไปทานข้าวที่บ้านผม แม่ผมท่านบ่นว่าอยากเจอคุณ"
"คะ? แต่ว่า..."
"ไม่มีแต่ นี่คือคำสั่ง!" เขาพ่นคำร้ายออกมากลบเกลื่อนความประหม่า "แล้วเลิกทำหน้าเหมือนจะไปรบได้แล้ว ใส่ชุดที่ผมซื้อให้เมื่อคืนนั่นแหละ... มันดู 'รกตา' น้อยที่สุดแล้ว"
แม้คำพูดจะยังคงฟังดูร้ายกาจ แต่รินรดากลับรู้สึกได้ว่า พายุในใจของเขาเริ่มสงบลงแล้ว และสิ่งที่เข้ามาแทนที่... อาจจะเป็นบางอย่างที่เธอยังไม่กล้าเรียกชื่อมัน
### **✍️ ไอเดียขยายเนื้อหา (เพื่อไปให้ถึง 5,000 คำ)**
1. **บทสนทนาในรถ:** เพิ่มพาร์ทบรรยายความคิดในใจของรินรดาที่พยายามวิเคราะห์ว่า "ของผม" ของเขาหมายถึงพนักงานหรืออย่างอื่น
2. **รายละเอียดการขับรถ:** บรรยายท่าทางการขับรถของพระเอกที่ดูเท่ สลับกับความประหม่าที่เขาพยายามซ่อนไว้
3. **การไปถึงบ้านพระเอก:** บรรยายความใหญ่โตของบ้านศิลา และการต้อนรับจากคุณแม่พระเอกที่จะเข้ามาเป็น "กามเทพ" ช่วยจับคู่ให้ทั้งสองคน
**บทที่ 7 เริ่มเปลี่ยนจากความแรงมาเป็นความ "มุ้งมิ้ง" แล้วนะครับ! บทหน้าอยากให้ไปเจอคุณแม่เลยไหมครับ หรืออยากให้มีอุปสรรคระหว่างทางก่อนดี?**